Εκτύπωση

Όχι, τώρα δεν μασάμε…

Κατηγορία: Πολιτική

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 5.00 (2 Ψήφοι)

 

eleftheria-1
Όταν ένας λαός είναι σε επιτροπεία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος 
 
Ήδη πλησιάζουμε το 2018, δέκα χρόνια δηλαδή από τότε, που η παγκόσμια οικονομική κρίση έμπαινε στη ζωή μας και που τελικά άλλαξε τα πάντα, την καθημερινότητά μας, τη φιλοσοφία μας για τη ζωή, τη συμπεριφορά μας απέναντι στην κοινωνία, μα περισσότερο την αντοχή μας απέναντι στην βαναυσότητα του κράτους, που αντικειμενικά πλέον μας θεωρεί εξιλαστήρια θύματα μιας κατά «συνθήκη» υποχρέωσής μας, να υπακούμε δηλαδή χωρίς αντίρρηση τα κελεύσματα των εξουσιαστών, αφού αυτά εκ προϋμνίου είναι για το καλό μας!
 
Ενώ δηλαδή περιμέναμε – κατά πως μας είχαν υποσχεθεί – να γίνουμε και με τη βούλα ευρωπαίοι, μέσω της λεγόμενης ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, βρεθήκαμε ξαφνικά να χρωστάμε της Μιχαλούς και συνάμα αποδιοπομπαίοι τράγοι. 
 
Φυσικά και δεν φτάσαμε ως εδώ έτσι ξαφνικά. Προηγήθηκαν συζητήσεις επί συζητήσεων, για τη δεινή μας θέση και για το τι έμελλε γενέσθαι  από τις κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν αυτή τη κρίση, με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς του παγκόσμιου πολιτικοοικονομικού κατεστημένου. Μόνο που τελικά αποδείχτηκε αργότερα με προφανή σκοπό όχι την προστασία των ιθαγενών, αλλά την απρόσκοπτη συνέχιση και μάλλον ανασύνταξη της εξουσίας, την σωτηρία του μονεταριστικού καθεστώτος και της τραπεζικής ολιγαρχίας και φυσικά την εμπέδωση αυτού από το λαό, ως όρου αδιαπραγμάτευτου, ώστε να σκύψει το κεφάλι αναντίρρητα. Αυτή ουσιαστικά είναι η επαρκής ερμηνεία του λόγου για τον οποίο πρέπει να είμαστε σκλάβοι.
 
Δεν είμαστε οικονομολόγοι και δεν θα μπούμε σ’ αυτό τον πειρασμό, αλλά το θέμα εδώ και περίπου δέκα χρόνια συζητιέται σε καθημερινή βάση από διαπιστευμένους, ειδικούς και μη, χωρίς μάλιστα να έχει εξαχθεί κάποιο τελεσίδικα επιβεβαιωμένο συμπέρασμα, το αντίθετο μάλλον. Εκείνο το οποίο δεν πρέπει να μας διαφεύγει φυσικά είναι πως όλοι οι συζητητές καταλήγουν τελικά στην εις άτοπο απαγωγή, εφευρίσκοντας πάντα ένα λόγο να δικαιολογεί έστω και αμυδρά την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, της ΕΕ δηλαδή, ή των κερδοσκόπων αν προτιμάτε…
 
Εκείνο το οποίο παρατηρούμε και σίγουρα όλος ο κόσμος είναι, ότι στην Ελλάδα και παγκόσμια όπου τα τοκογλυφικά συμφέροντα κατόρθωσαν να ‘χουν το πάνω χέρι η κατάσταση είναι παρεμφερής και οπωσδήποτε ζοφερή. Οι άνθρωποι δέχονται μια επικίνδυνη πίεση, μια ασύμμετρη απειλή, η οποία είναι φανερό πως δρα μεθοδευμένα και συντεταγμένα από την ντόπια εξουσία, τον ξένο παράγοντα και τα μέσα  πληροφόρησης, τα οποία ενορχηστρωμένα παραπληροφορούν, εκβιάζουν και σε σημαντικό βαθμό διαμορφώνουν συνειδήσεις σε ένα μεγάλο κομμάτι του λαού. 
 
Επί παραδείγματι επιμένουν εξαναγκαστικά στην υλοποίηση της πολιτικής λιτότητας, μιλώντας για την ελεύθερη αγορά που δημοκρατικά αυτορυθμίζεται, ενώ θεσπίζουν μέτρα εξόχως  αντιαναπτυξιακά και αντιδημοκρατικά, καθώς την ίδια στιγμή αντιδρούν σε οποιαδήποτε αναπτυξιακή πρωτοβουλία και  εξαρχής έχουν νομοθετήσει συνθήκες μόνιμης λιτότητας στο διηνεκές. Αυτό φυσικά δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της ανυπαρξίας ελληνικής κυβέρνησης, αλλά περισσότερο χρεώνεται στους ευρωπαίους «συνεταίρους» (όχι πάντως στους λαούς), που εν τέλει ενεργούν σαν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις.
 
Τελικά ο λαός αγόγγυστα και οικειοθελώς υποτάχθηκε και βάναυσα ποδοπατήθηκε γι’ αυτό, εμπιστευόμενος τους απίθανους λαϊκιστές, οι οποίοι για μία ακόμη φορά τον εξαπάτησαν βάναυσα. Ήδη τα αποτελέσματα των δήθεν διαπραγματεύσεων είναι ορατά από όλους και δεν χρειάζεται κανένας αναλυτής να το αναγγείλει. Μισθοί συντάξεις έχουν πλησιάσει το μισό και με τις νέες περικοπές του ’18 και ’19 θα είναι ακόμη κατώτεροι. Όμως αυτό δεν είναι εξυπνάδα, γιατί ο λαός υποφέρει, ενώ κάποιοι λίγοι καρπώνονται ακόμη περισσότερα, και αυτό δεν είναι δημοκρατία. Τι δυνατότητες έχει πλέον ο φτωχός;  Αν δε κάποια στιγμή παρασύρθηκε από τις δελεαστικές προσφορές του τραπεζικού κατεστημένου, φταίει γι’ αυτό;…
 
Υποσημείωση: 
 
Ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές οι υπάλληλοι της εξουσίας, το χαβά τους. Ανερυθρίαστα και προκλητικά ζητούν να επανεκλεγούν για να μας ξανασώσουν! Αυτή ουσιαστικά είναι η φιλοσοφία της δημιουργίας του νέου φορέα, η διαιώνιση της ξεφτιλισμένης και σάπιας εξουσίας. Εννοούμε τον «καινούργιο» πολιτικό φορέα που προσπαθούν να στήσουν, παρά την πρότερη κατακραυγή. Μόνο ο ΓΑΠ δεν έβαλλε υποψηφιότητα, μάλλον αντιλήφθηκαν την υπέρμετρη πρόκληση!
 
Αλλά τώρα δεν μασάμε…
 

 

Μοιράσου το

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Ενδιαφέροντα Θέματα

dini-1
Μαρ 26, 2017

Στη δίνη της πιο βίαιης υποβάθμισης κράτους

Βέλτιον θανείν άπαξ ή διά βίου τρέμειν. Αίσωπος Οι περισσότεροι από αυτούς που ακούσαμε, προ ΔΝΤ, την σχεδιασμένη διαρροή των «ντελάληδων», ότι δηλαδή θα ‘πρεπε να εναρμονισθούμε οικονομικά με τους…
usa-politik-1 copy
Ιαν 21, 2017

Οι εξομολογήσεις του εγκληματία Τζον Κέρι

Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για τα τεράστια συμφέροντα που κρύβονται πίσω από την επονομαζόμενη "Αραβική άνοιξη" και τις εκτιμήσεις μας σχετικά με τις ανίερες συμμαχίες που ισοπεδώνουν χώρες,…
Αραβική Άνοιξη-2
Δεκ 23, 2016

Η Αραβική Άνοιξη

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πρωτοακούσαμε για την "Αραβική Άνοιξη", όμως δεν καταλάβαμε ακόμη την διαφορά από το παρελθόν. Παρακολουθώντας μάλιστα τα τεκταινόμενα στη Συρία…
wish-1
Φεβ 11, 2017

Ευχή ή κατάρα; Να ‘ναι μια κι’ αμίλητη η ώρα σου…

Είθισται, οι νεκροί δεδικαίονται. Κατάρα, για άλλους μια ευχή. Όμως ποιος θα ‘θελε την τελευταία του στιγμή να πιάσει συζήτηση με το χάρο; Μακάβρια πράγματα. Να συζητάς δηλαδή με πόνο και με δάκρυα…
satti 1
Ιουν 16, 2017

Μαρίνα Σάττι, η Μάντισσα

Η «μάντισσα» Μαρίνα Σάττι μάντεψε σωστά και μας μάγεψε με την δημιουργική της απλότητα. Όπως και να ‘ναι η σύγχρονη μάντισσα αποπνέει μια φρεσκάδα ανοιξιάτικου αγριολούλουδου που μας δροσίζει…