Εκτύπωση

Τα λαμπιόνια θα ανάψουν και φέτος

Κατηγορία: Πολιτική

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 0.00 (0 Ψήφοι)

Γράφει ο Ν. Μπογιόπουλος

7-mpogopoulos nikos copyΈρχονται τα Χριστούγεννα. Αλλά φτάσαμε πια στον τέταρτο χρόνο από τότε που οι «Μάγοι» δεν φέρνουν πια «δώρα». Μοιράζουν ξύδι. Και χολή. Μετράμε τον τέταρτο χρόνο μιας «σωτηρίας» που είχε εξαρχής σχεδιαστεί ως αδιάκοπος Γολγοθάς. Το «πνεύμα των Χριστουγέννων» είναι και φέτος πληγωμένο. Το βλέπεις στα μάτια  των ανθρώπων. Το καταλαβαίνεις στο βλέμμα τους. Η αναμονή της γιορτής έχει παραδώσει τη θέση της στη θλίψη. Καμιά φορά στην κατάθλιψη. Στα μάτια των ανθρώπων είναι γραμμένα όλα. Ειδικά στα μάτια των γερόντων...

«Τι θα κάνετε τα Χριστούγεννα;». Να μια φράση δυσεύρετη. Χαμένη. Εξοστρακισμένη από τις κουβέντες μεταξύ φίλων και γνωστών. Στις συζητήσεις δεν υπάρχει πια εκείνο το «άγχος» της προετοιμασίας. Όλο και λιγότεροι έχουν όρεξη για «σχέδια». Το δέντρο κλεισμένο ακόμα στο πατάρι. Πού να βρεις διάθεση. «Άστο, είναι νωρίς ακόμα»...

Παραμονές των Χριστουγέννων, η φενάκη της απόδρασης είχε πάντα ένα τόνο συνθηματικό: «Τι λες να κάνουμε τα Χριστούγεννα;». Παρ’ ότι μονίμως ματαιωμένη, αυτή η υπόσχεση της απόδρασης, ξετυλιγόταν ως απόδειξη της ελπίδας. Της ελπίδας για μια «γέννα» που κάποια στιγμή θα έρθει. Ήταν ένα ακόμα σύνθημα ότι «αντέχουμε». Και προχωράμε. Το σύνθημα της ελπίδας που παραμένει ζωντανή, σε όλο και περισσότερους, φτάνει πια μόνο ως ο απόηχος μιας μακρινής εποχής. Για όλο και περισσότερους, έχει πλέον αντικατασταθεί  με το ξόρκι της υποχρέωσης: «Άντε να δούμε πώς θα περάσουν και τα Χριστούγεννα». Πού καιρός, πια, για «παραμύθια» μεταξύ ενηλίκων...

Και φέτος δεν θα λείψουν τα λαμπιόνια. Οι δήμαρχοι άρχισαν ήδη να φωταγωγούν τις εισόδους των πόλεων. Τα μαγαζιά - όσα έχουν απομείνει ανοιχτά – ξεκίνησαν να στολίζουν τους Άγιους Βασίληδες. Αλλά το γκρίζο είναι εδώ. Το μαύρο της ανεργίας είναι εδώ. Το «κοριτσάκι με τα σπίρτα» είναι παντού. Αλλά κανείς δεν έχει να αγοράσει. Το κατάμαυρο των αστέγων, του κομμένου ρεύματος, είναι εδώ. Η αιθαλομίχλη είναι εδώ. Τα συναντάς παντού. Το μόνο ίσως «αξεσουάρ» που πλέον θυμίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ότι έρχονται οι γιορτές είναι η πρωτοφανής, η γεωμετρική αύξηση της επαιτείας! Ναι, μετέτρεψαν τη ζητιανιά σε «αξεσουάρ» της ζωής μας! Δεν υπάρχει πια φανάρι, δεν υπάρχει διασταύρωση, δεν υπάρχει δρόμος, δεν υπάρχει σοκάκι, δεν υπάρχει χώρος συνάθροισης και κόμβος εποχούμενων που η επαιτεία, η ζητιανιά, ο λαβωμένος άνθρωπος από τη φτώχεια, την προσφυγιά, την ανεργία, την ανέχεια, να μη μας χτυπά το παράθυρο του αυτοκινήτου, να μη μας σκουντά στη στάση του λεωφορείου, να μη μας περιμένει στον εμπορικό πεζόδρομο.

Έρχονται Χριστούγεννα. Το καταλαβαίνεις από το βάρος που νιώθεις να αναμετρηθείς με το ύψος των περιστάσεων. Δεν υπάρχει υψηλότερος πήχης από εκείνον που ορίζει η προσμονή των παιδιών. Το νιώθεις να σε πνίγει καθώς κοιτάς το ημερολόγιο και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μια υπόμνηση από την κλεψύδρα της απελπισίας: «Πού μας καταντήσανε»...

Τα λαμπιόνια θα ανάψουν και φέτος. Οι βιτρίνες θα στολιστούν. Αλλά οι ψευτομάγοι – δυστυχώς για τους ίδιους – τα έχουν καταφέρει. Καθάρισαν το τοπίο από όλους τους αντικατοπτρισμούς. Έσπασαν τα ίδια τα «καθρεφτάκια» τους. Σφράγισαν όλες τις χαραμάδες. Το έξω φως, το τεχνητό, το κάλπικο, δεν περνάει πια για να ξεγελάσει το μέσα μας. Οι «φωστήρες» δεν μπορούν πια να μας ξεγελάσουν. Εκατομμύρια Έλληνες το νιώθουν, το καταλαβαίνουν: Το μήνυμα της «γέννας» που υπόσχονται τα Χριστούγεννα κουβαλάει μαζί της το πραγματικό μήνυμα: Το μήνυμα  της «ανα-γέννησης» που μας στερούν. Το μήνυμα της «ανα-γέννησης» που μας αξίζει. Το μήνυμα μιας «ανα-γέννησης» που δε θα τους τη χαρίσουμε. Ούτε τα Χριστούγεννα θα τους τα χαρίσουμε. Θα τα γιορτάσουμε και τα φετινά Χριστούγεννα. Και ίσως είναι η ώρα, εκεί στη φάτνη, να τυλίξουμε το μωρό και να το μεγαλώσουμε με την ζεστασιά των στίχων του ποιητή. Για να του δώσουμε τη δύναμη, αυτή τη φορά, να μην αφήσει στη μέση ό,τι άρχισε τότε. Όταν έδιωξε τους αργυραμοιβούς από τον ναό του Σολομώντα:

«Άγιο μίσος
δώσ' μου το χέρι σου./
Όταν δε θέλεις να πεθάνεις ξέρετε τι θα πει ζωή./ Μας κοίμιζε άλλοτε η μάνα μας μ' ένα τραγούδι σιγανό/ τι κάνατε το τραγούδι αυτό;/ Ο κόσμος είναι για την ευτυχία/ σαν μια παλάμη που πότε ζητιανεύει και πότε σφίγγει σε γροθιά».

Πηγή: enikos.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Η επιβολή του ΕΝ.Φ.Ι.Α.

emfia
Μετά το 1821 παρελαύνουμε πανηγυρίζοντας για την απαλλαγή μας από τον Τουρκικό ζυγό. Πράγματι οι Τούρκοι δεν κάνουν κουμάντο πια εδώ, όμως η νομοτέλεια της επανάληψης φαίνεται ότι είναι περισσότερο…

Π. Λαφαζάνης: Η ευρωζώνη δεν είναι πανάκια

Π. Λαφαζάνης
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, από το βήμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ είπε πως η χώρα έχει ανάγκη από κυβέρνηση της αριστεράς και όχι της αριστεροκεντροδεξιάς. «Μπορεί να είναι επιλογή το…

Η εκλογή προέδρου, κολυμβήθρα εξαγνισμού

exagnismos 2
Υποτίθεται, έτσι έλεγαν, πως τα μνημόνια, αν μη τι άλλο, θα έφερναν τουλάχιστον την κάθαρση. Ότι δηλαδή τα οικονομικά θα έμπαιναν σε κάποια τάξη και θα σταμάταγε το ατέλειωτο πελατειακό και…

Διαβάστε επίσης

usa-politik-1 copy
Ιαν 21, 2017

Οι εξομολογήσεις του εγκληματία Τζον Κέρι

Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για τα τεράστια συμφέροντα που κρύβονται πίσω από την επονομαζόμενη "Αραβική άνοιξη" και τις εκτιμήσεις μας σχετικά με τις ανίερες συμμαχίες που ισοπεδώνουν χώρες,…
patrida-2
Ιαν 26, 2018

Από τη Μακεδονία στην ιστορία

Ουδέν αρ’ ην φίλτερον άλλο πατρίς. Θέογνις, 6ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής Τελικά θα συμβεί αυτό που επέλεξαν τα μεγάλα συμφέροντα. Σ’ αυτή άλλωστε τη λογική είχαν συντρέξει και όλες οι…
suria-2
Μαρ 20, 2018

Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Συρίας…

Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς. Και τους μεν θεούς έδειξε, τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε, τους δε ελευθέρους. Ηράκλειτος Η προαιώνια αυτή ρήση του Ηράκλειτου…
protomagia-1
Μαϊ 01, 2019

Στο περιθώριο της «αριστερής» πρωτομαγιάς

ἥλιος γὰρ οὐχ ὑπερβήσεται μέτρα· εἰ δὲ μή, Ἐρινύες μιν Δίκης ἐπίκουροι ἐξευρήσουσιν. Ηράκλειτος ο Εφέσιος Ενδεχομένως είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό, πως σε έναν ακραιφνή βασιλικό, τον Γεώργιο…
dikomatismos-3
Αυγ 03, 2019

Ο Κυριάκος νικητής και ο Τσίπρας υπερήφανος

Του δικομματισμού το ανάγνωσμα πρόσχωμεν Όπως ήταν προαποφασισμένο και κατά τις δημοσκοπήσεις αναμενόμενο, ο Κυριάκος υπερίσχυσε κατά κράτος στις τελευταίες εκλογές. Αυτό συνέβη ύστερα από την…
skopiano-1
Ιαν 15, 2018

Δυο ιστορίες με παρελθόν και μέλλον

Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια για τη σκλαβιά. Remy de Gourmont, 1858-1915, Γάλλος ποιητής Τίποτα δεν άρχισε σήμερα και δεν θα τελειώσει αύριο. Απλά σήμερα,…
thukididis-44
Φεβ 23, 2017

Ποιος πληρώνει;

Δυστυχώς ξεχνάμε πολύ εύκολα. Ίσως γιατί εμείς γαλαντόμοι πάντα, με μεγαλοψυχία σταθήκαμε απέναντι στους άλλους έστω κι’ αν μας σκότωναν, όμως έπρεπε να γνωρίζουμε ότι τα δανεικά επιστρέφονται.…
ikesia-1
Μαϊ 21, 2017

Ελλάδα, οι σκλάβοι εκλιπαρούν

Τα πρόβατα πηγαίνουν για σφάξιμο και δε λένε τίποτα, δεν ελπίζουν τίποτα. Αλλά τουλάχιστον δε ψηφίζουν τον χασάπη που τα σκοτώνει ούτε τον αστό που τα τρώει. Κόμης Μιραμπώ, 1749-1791, Γάλλος…
diazigio-1
Ιαν 19, 2019

Διαζύγιο στο προτεκτοράτο

Μικρόν κακόν, μέγα αγαθόν Έγινε κι αυτό. Ο πολυαναμενόμενος χωρισμός των ομονοούντων ολοκληρώθηκε στην συμφωνία των Πρεσπών. Βαθιά συγκινημένοι και οι δύο έχυσαν δάκρυα απέραντης συγκίνησης για την…
sklavia-1 copy copy
Δεκ 17, 2018

Η ελληνική χρεωκοπία (Το κατά ΓΑΠ ευαγγέλιο)

Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί. Μένανδρος, 4ος αιώνας π.Χ. Με τα πολλά στις αγορές και με τα λιγότερα χρεωκοπημένοι… Παραλογισμός, ασυδοσία των αγορών, ή αδυναμία πολιτικών; Ό,τι κι αν πεις…