Εκτύπωση

Τα λαμπιόνια θα ανάψουν και φέτος

Κατηγορία: Πολιτική

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 0.00 (0 Ψήφοι)

Γράφει ο Ν. Μπογιόπουλος

7-mpogopoulos nikos copyΈρχονται τα Χριστούγεννα. Αλλά φτάσαμε πια στον τέταρτο χρόνο από τότε που οι «Μάγοι» δεν φέρνουν πια «δώρα». Μοιράζουν ξύδι. Και χολή. Μετράμε τον τέταρτο χρόνο μιας «σωτηρίας» που είχε εξαρχής σχεδιαστεί ως αδιάκοπος Γολγοθάς. Το «πνεύμα των Χριστουγέννων» είναι και φέτος πληγωμένο. Το βλέπεις στα μάτια  των ανθρώπων. Το καταλαβαίνεις στο βλέμμα τους. Η αναμονή της γιορτής έχει παραδώσει τη θέση της στη θλίψη. Καμιά φορά στην κατάθλιψη. Στα μάτια των ανθρώπων είναι γραμμένα όλα. Ειδικά στα μάτια των γερόντων...

«Τι θα κάνετε τα Χριστούγεννα;». Να μια φράση δυσεύρετη. Χαμένη. Εξοστρακισμένη από τις κουβέντες μεταξύ φίλων και γνωστών. Στις συζητήσεις δεν υπάρχει πια εκείνο το «άγχος» της προετοιμασίας. Όλο και λιγότεροι έχουν όρεξη για «σχέδια». Το δέντρο κλεισμένο ακόμα στο πατάρι. Πού να βρεις διάθεση. «Άστο, είναι νωρίς ακόμα»...

Παραμονές των Χριστουγέννων, η φενάκη της απόδρασης είχε πάντα ένα τόνο συνθηματικό: «Τι λες να κάνουμε τα Χριστούγεννα;». Παρ’ ότι μονίμως ματαιωμένη, αυτή η υπόσχεση της απόδρασης, ξετυλιγόταν ως απόδειξη της ελπίδας. Της ελπίδας για μια «γέννα» που κάποια στιγμή θα έρθει. Ήταν ένα ακόμα σύνθημα ότι «αντέχουμε». Και προχωράμε. Το σύνθημα της ελπίδας που παραμένει ζωντανή, σε όλο και περισσότερους, φτάνει πια μόνο ως ο απόηχος μιας μακρινής εποχής. Για όλο και περισσότερους, έχει πλέον αντικατασταθεί  με το ξόρκι της υποχρέωσης: «Άντε να δούμε πώς θα περάσουν και τα Χριστούγεννα». Πού καιρός, πια, για «παραμύθια» μεταξύ ενηλίκων...

Και φέτος δεν θα λείψουν τα λαμπιόνια. Οι δήμαρχοι άρχισαν ήδη να φωταγωγούν τις εισόδους των πόλεων. Τα μαγαζιά - όσα έχουν απομείνει ανοιχτά – ξεκίνησαν να στολίζουν τους Άγιους Βασίληδες. Αλλά το γκρίζο είναι εδώ. Το μαύρο της ανεργίας είναι εδώ. Το «κοριτσάκι με τα σπίρτα» είναι παντού. Αλλά κανείς δεν έχει να αγοράσει. Το κατάμαυρο των αστέγων, του κομμένου ρεύματος, είναι εδώ. Η αιθαλομίχλη είναι εδώ. Τα συναντάς παντού. Το μόνο ίσως «αξεσουάρ» που πλέον θυμίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ότι έρχονται οι γιορτές είναι η πρωτοφανής, η γεωμετρική αύξηση της επαιτείας! Ναι, μετέτρεψαν τη ζητιανιά σε «αξεσουάρ» της ζωής μας! Δεν υπάρχει πια φανάρι, δεν υπάρχει διασταύρωση, δεν υπάρχει δρόμος, δεν υπάρχει σοκάκι, δεν υπάρχει χώρος συνάθροισης και κόμβος εποχούμενων που η επαιτεία, η ζητιανιά, ο λαβωμένος άνθρωπος από τη φτώχεια, την προσφυγιά, την ανεργία, την ανέχεια, να μη μας χτυπά το παράθυρο του αυτοκινήτου, να μη μας σκουντά στη στάση του λεωφορείου, να μη μας περιμένει στον εμπορικό πεζόδρομο.

Έρχονται Χριστούγεννα. Το καταλαβαίνεις από το βάρος που νιώθεις να αναμετρηθείς με το ύψος των περιστάσεων. Δεν υπάρχει υψηλότερος πήχης από εκείνον που ορίζει η προσμονή των παιδιών. Το νιώθεις να σε πνίγει καθώς κοιτάς το ημερολόγιο και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μια υπόμνηση από την κλεψύδρα της απελπισίας: «Πού μας καταντήσανε»...

Τα λαμπιόνια θα ανάψουν και φέτος. Οι βιτρίνες θα στολιστούν. Αλλά οι ψευτομάγοι – δυστυχώς για τους ίδιους – τα έχουν καταφέρει. Καθάρισαν το τοπίο από όλους τους αντικατοπτρισμούς. Έσπασαν τα ίδια τα «καθρεφτάκια» τους. Σφράγισαν όλες τις χαραμάδες. Το έξω φως, το τεχνητό, το κάλπικο, δεν περνάει πια για να ξεγελάσει το μέσα μας. Οι «φωστήρες» δεν μπορούν πια να μας ξεγελάσουν. Εκατομμύρια Έλληνες το νιώθουν, το καταλαβαίνουν: Το μήνυμα της «γέννας» που υπόσχονται τα Χριστούγεννα κουβαλάει μαζί της το πραγματικό μήνυμα: Το μήνυμα  της «ανα-γέννησης» που μας στερούν. Το μήνυμα της «ανα-γέννησης» που μας αξίζει. Το μήνυμα μιας «ανα-γέννησης» που δε θα τους τη χαρίσουμε. Ούτε τα Χριστούγεννα θα τους τα χαρίσουμε. Θα τα γιορτάσουμε και τα φετινά Χριστούγεννα. Και ίσως είναι η ώρα, εκεί στη φάτνη, να τυλίξουμε το μωρό και να το μεγαλώσουμε με την ζεστασιά των στίχων του ποιητή. Για να του δώσουμε τη δύναμη, αυτή τη φορά, να μην αφήσει στη μέση ό,τι άρχισε τότε. Όταν έδιωξε τους αργυραμοιβούς από τον ναό του Σολομώντα:

«Άγιο μίσος
δώσ' μου το χέρι σου./
Όταν δε θέλεις να πεθάνεις ξέρετε τι θα πει ζωή./ Μας κοίμιζε άλλοτε η μάνα μας μ' ένα τραγούδι σιγανό/ τι κάνατε το τραγούδι αυτό;/ Ο κόσμος είναι για την ευτυχία/ σαν μια παλάμη που πότε ζητιανεύει και πότε σφίγγει σε γροθιά».

Πηγή: enikos.gr

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Ώριμος ο κόσμος για σημαντικές αλλαγές

1-640
Είναι έκφραση Δημοκρατίας οι εκλογές; Εδώ και χιλιάδες χρόνια και συγκεκριμένα από τη στιγμή που κατάλαβε την δυνατότητά του για αυτοδιαχείριση, ο άνθρωπος παλεύει ανάμεσα στην υποκειμενική…

Καιρός να φύγει η σαπίλα

Καιρός να φύγει η σαπίλα
Δεν είχαμε και δεν έχουμε αυταπάτες στην πορεία μας σαν έθνος ποιοι σφετερίσθηκαν και απομύζησαν τους κόπους του λαού, συνεργαζόμενοι στενά με τους ξένους πάτρωνες. Αυτό διακρίνεται άλλωστε ανάγλυφα…

Αυτοκτονούμε...

kremalaaa
Απεδείχθη περίτρανα πως οι υποσχέσεις με τις οποίες μας οδήγησαν ως εδώ, δεν ήταν τίποτα άλλο από μια καλοσχεδιασμένη απάτη. Πιστέψαμε τους εμπόρους των ψυχών και φυσιολογικά εγκλωβιστήκαμε στις…

Το ΚΚΕ δεν είναι αντιμνημονιακή δύναμη

Το ΚΚΕ δεν είναι αντιμνημονιακή δύναμη
H Αλέκα Παπαρήγα εφ’ όλης της ύλης στο Σ/Κ της ΝΕΤ - Μια συνέντευξη που πρέπει να διαβαστεί. Η Αλέκα Παπαρήγα το πρωί της Κυριακής στη ΝΕΤ μίλησε για όλα τα θέματα που απασχολούν το κόμμα, την κρίση…

Διαβάστε επίσης

monsanto bayer-1
Νοε 22, 2016

Όλο και πιο κοντά στην Ευρώπη τα μεταλλαγμένα

Η Monsanto στην κορωνίδα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων Δυστυχώς η αλήθεια δεν είναι πάντα προφανής. Ο Γκαίμπελς θα έμοιαζε νάνος μπροστά στα επίπεδα της σημερινής προπαγάνδας. Ήδη τα κοράκια κρώζουν πάνω…
Η παγκόσμια «νέα τάξη πραγμάτων» στο απόγειο της δύναμής της
Σεπ 26, 2016

Η παγκόσμια «νέα τάξη πραγμάτων» στο απόγειο της δύναμής της

Οι τρόποι επιβολής της εξουσίας είναι δύο: μέσω του πολέμου και μέσω του χρήματος. Ανέκαθεν, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες, χρησιμοποιούνταν και οι δύο. Είναι πολύ φανερό πια ότι τα πάντα…
nea taxi-6
Ιαν 07, 2017

Η "αριστερά" της νέας τάξης

Δούλεμα, είναι η αρμόζουσα λέξη που χαρακτηρίζει όποια κυβέρνηση υλοποιεί τις νεοταξικές ντιρεκτίβες με μοναδική μαεστρία, σε συνεννόηση φυσικά με την ολότητα σχεδόν του πολιτικού πεδίου της χώρας…
sklavia-1 copy copy
Δεκ 17, 2018

Η ελληνική χρεωκοπία (Το κατά ΓΑΠ ευαγγέλιο)

Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί. Μένανδρος, 4ος αιώνας π.Χ. Με τα πολλά στις αγορές και με τα λιγότερα χρεωκοπημένοι… Παραλογισμός, ασυδοσία των αγορών, ή αδυναμία πολιτικών; Ό,τι κι αν πεις…
help-114 copy
Φεβ 11, 2017

Το παρελθόν που μας στοιχειώνει…

«Αν ο μόνος σκοπός που αξίζει τον κόπο κανείς να γεννηθεί, είναι η λευτεριά, και μόλις γεννηθεί του την υποθηκεύουν τα συμφέροντα, τι άλλο του απομένει αν όχι η επανάσταση;» Γιάννης Σκαρίμπας…
Αραβική Άνοιξη-2
Δεκ 23, 2016

Η Αραβική Άνοιξη

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πρωτοακούσαμε για την "Αραβική Άνοιξη", όμως δεν καταλάβαμε ακόμη την διαφορά από το παρελθόν. Παρακολουθώντας μάλιστα τα τεκταινόμενα στη Συρία…
emfia
Σεπ 11, 2016

Η επιβολή του ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Μετά το 1821 παρελαύνουμε πανηγυρίζοντας για την απαλλαγή μας από τον Τουρκικό ζυγό. Πράγματι οι Τούρκοι δεν κάνουν κουμάντο πια εδώ, όμως η νομοτέλεια της επανάληψης φαίνεται ότι είναι περισσότερο…
eleftheria-1
Σεπ 17, 2017

Όχι, τώρα δεν μασάμε…

Όταν ένας λαός είναι σε επιτροπεία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος Ήδη πλησιάζουμε το 2018, δέκα χρόνια δηλαδή από τότε, που η παγκόσμια οικονομική κρίση έμπαινε στη ζωή μας και που…
skopiano-1
Ιαν 15, 2018

Δυο ιστορίες με παρελθόν και μέλλον

Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια για τη σκλαβιά. Remy de Gourmont, 1858-1915, Γάλλος ποιητής Τίποτα δεν άρχισε σήμερα και δεν θα τελειώσει αύριο. Απλά σήμερα,…
«Νέα τάξη πραγμάτων», ο συγκαλυμμένος φασισμός του σήμερα
Σεπ 26, 2016

«Νέα τάξη πραγμάτων», ο συγκαλυμμένος φασισμός του σήμερα

Η πείρα και η ιστορία, πέρα από την επανάληψη, δείχνουν πως ο άνθρωπος αδυνατεί να σπάσει τα δεσμά που τον σκλαβώνουν. Κάθε φορά που η αδικία γίνεται ανυπόφορη και προκλητική, αντί να θεριέψει και να…