Εκτύπωση

Φανατισμός, το σύγχρονο εργαλείο υποταγής

Κατηγορία: Πολιτική

4 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 4.00 (3 Ψήφοι)

“Αυτοί που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις απιθανότητες, είναι ικανοί να σε πείσουν να διαπράξεις φρικαλεότητες” Βολταίρος (1694-1778)

φανατισμόςΤο ερέθισμα γι' αυτές τις γραμμές το αντλούμε απ' τα πρόσφατα αιματηρά επεισόδια στη Γαλλία, αλλά και όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο τα τελευταία χρόνια, με την φανερή αιτία τον φανατισμό, που αναμφισβήτητα στηρίζεται σε μια καλά σχεδιασμένη αδικία, η οποία όμως υποθάλπεται και καθοδηγείται από αυτά, τα ίδια μεγάλα συμφέροντα, που θέλουν τους λαούς υποταγμένους και πειθήνιους. Το κυριότερο μάλιστα, που βιώνουν οι κοινωνίες είναι η αίσθηση της ανασφάλειας μέσα από ένα σύμπλεγμα ανάμεικτων συναισθημάτων ρατσισμού και ξενοφοβίας.

Φανατισμός λοιπόν είναι η με πάθος υποστήριξη μιας ιδεολογίας και ταυτόχρονα η προσπάθεια βίαιης επιβολής της. Φανατικός είναι αυτός που δεν ανέχεται αντίθετες απόψεις και είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει βία για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. Ο φανατισμός μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος στις πολιτικές, εθνικιστικές, θρησκευτικές ιδεολογίες, ή ακόμη και στην υποστήριξη αθλητικών ομάδων.

Στην προκείμενη περίπτωση μιλάμε για θρησκευτικό φανατισμό, που πάντα είχε ως αιτία την ικανοποίηση και εξυπηρέτηση συμφερόντων και δια μέσου της άγνοιας και της αμάθειας υποκίνησε φρικτά εγκλήματα. Πράξεις που σαφώς και αντιβαίνουν προς το πνεύμα και την ανοχή των φυσιολογικά σκεπτόμενων ανθρώπων και επί πλέον είναι αντίθετες με την ελεύθερη βούληση και την δημοκρατία, πάντα όμως όπως αποδεικνύεται ένα εργαλείο τα χέρια αυτών που είχαν τη δυνατότητα να το χρησιμοποιούν για ίδιο όφελος.

Ανέκαθεν ο θρησκευτικός φανατισμός εμφανιζόταν με ιδιαίτερη ένταση. Οι διωγμοί κατά των χριστιανών στην αρχαία Ρώμη (1ος - 4ος αιώνας μ.Χ.) αλλά και οι βίαιες συγκρούσεις στο εσωτερικό του Χριστιανισμού με τις αιρέσεις λίγο αργότερα είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Στο Μεσαίωνα έχουμε τους διωγμούς βυζαντινών αυτοκρατόρων κατά αιρετικών, τους διωγμούς του Ισλάμ κατά των χριστιανών της Μέσης Ανατολής και αργότερα των Βαλκανίων. Πριν από την πτώση του Βυζαντίου έχουμε τις Σταυροφορίες των Δυτικών χριστιανών κατά των ορθοδόξων χριστιανών και μουσουλμάνων από τον 11ο έως το 15ο αιώνα, με τις γνωστές επιδιώξεις της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αλλά και τον αντισημιτισμό αργότερα (μίσος κατά των Ιουδαίων), που αναπτύχθηκε σ' όλη τη Δυτική Ευρώπη. Επίσης, τις δίκες της Ιεράς Εξέτασης, το "κυνήγι μαγισσών" στη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική. Τέλος, από τις χειρότερες ενδείξεις θρησκευτικού φανατισμού (με πολιτικά αίτια) υπήρξαν οι θρησκευτικοί πόλεμοι μεταξύ Προτεσταντών και Ρωμαιοκαθολικών στην Ευρώπη από το 16ο έως το 18ο αιώνα.

Παρατηρούμε δηλαδή ότι ο ισλαμικός φανατισμός και η αχαλίνωτη μισαλλοδοξία δεν είναι κάτι το πρωτοφανέρωτο. Παράλληλα όμως οι Μουσουλμάνοι παρά την πολιτιστική επανάσταση της εποχής μας, παραμένουν φανατικά προσηλωμένοι στις επεκτατικές βλέψεις του Ισλάμ, και έτσι γίνονται έρμαια των καθοδηγητών της “νέας τάξης πραγμάτων”. Φαίνεται ξεκάθαρα δηλαδή, ότι δι' αυτού του τρόπου επιδιώκεται η δημιουργία συνθηκών ανωμαλίας, ώστε να γίνει ευκολότερα η αποδόμηση της έτσι κι' αλλιώς χαλαρής κοινωνίας δικαίου, για να επικρατήσουν ευκολότερα τα συμφέροντα των ολίγων.

Το πιο εκπληκτικό στο θέμα του θρησκευτικού φανατισμού είναι, ότι ενώ δεν υπάρχουν χειροπιαστές αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού, εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν -και σκοτώνονται- για το ποιος Θεός είναι ο αληθινός, για το τι πραγματικά είπε στους απεσταλμένους του ή για το τι ακριβώς εννοούσε με τα λόγια του, και για άλλα εξωφρενικά και αναπόδεικτα πράγματα! Δυστυχώς, η ίδια η Ιστορία της ανθρωπότητας αποδεικνύει ότι ο άνθρωπος είναι ένα μισότρελο ον, το οποίο, επί πλέον, δεν έχει την παραμικρή συναίσθηση της τρέλας του! "Ο άνθρωπος είναι ένα άρρωστο ζώο", αναφέρει χαρακτηριστικά ο Χέγκελ.

Εμείς βέβαια τώρα αντιλαμβανόμαστε την εκμετάλλευση των φανατικών μουσουλμάνων από τους εξουσιαστές, που πλέον έχουν αναρριχηθεί στα ανώτερα αξιώματα σε όλα σχεδόν τα κράτη του κόσμου! Όσο και αν ακούγεται παράξενα, ήδη μια σειρά από χώρες έχουν γίνει τα πειραματόζωα της “νέας τάξης πραγμάτων”, η οποία πρωτοστατεί στον εγκλωβισμό του ανθρώπου σε ελεγχόμενες “δημοκρατίες”. Οι ηγήτορες του “ελεύθερου κόσμου” με προσχήματα μάλιστα ευτελή πρωτοστάτησαν σε διάφορα γεγονότα που είχαν να κάνουν με την αποδυνάμωση του ανθρώπου από κάθε δικαίωμα και κάθε κατάκτηση.

Είναι φανερό λοιπόν πως φανατισμός αναζωογονείται από τις κρίσεις, ενώ ταυτόχρονα τις υποδαυλίζει. Στην ιστορική του μάλιστα διαδρομή ο φανατισμός απέδειξε ότι περισσότερο έβλαψε παρά ωφέλησε τόσο την αλήθεια, στο όνομα της οποίας έδρασε – στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά αλήθεια-, όσο και την κοινωνία. Δείτε την παρουσίαση που κάνουν συνεχώς, αλλά ειδικότερα από την 11 του Σεπτέμβρη, απαρχή επιβολής του νέου τρόπου υποταγής των λαών!

Η διαδήλωση λοιπόν του Παρισιού ανέδειξε και είναι η πιο ζωντανή απόδειξη καπελώματος και ποδηγέτησης των λαών. Μόνο το γεγονός ότι στην πρώτη γραμμή ήταν πιασμένοι χέρι-χέρι αυτοί που δημιούργησαν και χρηματοδοτούν τον ISIS, να υπάρχει και να τρομοκρατεί, αρκεί . Αν πάμε μάλιστα λίγο πίσω, θα δούμε τι είπε η Αμερικανίδα υπουργός εξωτερικών τη Χ. Κλίντον. Πως απείλησε την Συρία μετά τη σθεναρά αντίσταση που πρόβαλλε η Ρωσία, στην επιθυμία του “ελεύθερου κόσμου” για ανατροπή του Άσαντ: "οι μέρες του μετριούνται" είπε, και ότι "εάν δεν επιτευχθεί η πολιτική μετάβαση τότε οι σύριοι θα αντιμετωπίσουν «μια καταστροφική επίθεση που θα ήταν πολύ επικίνδυνη, όχι μόνο για τη Συρία, αλλά και την ευρύτερη περιοχή". Ο νοών νοήτω. Ουσιαστικά εκεί στο Παρίσι, η παγκόσμια κατακραυγή κορυφώθηκε με το καπέλωμα και τον ευτελισμό κάθε δίκαιου και ιερού.

Αναρωτιόμαστε, τι κάνουν οι άνθρωποι; Τι κάνουμε εμείς; Γιατί δεν αντιδρούμε; Γιατί παθιαζόμαστε και βιαιοπραγούμε; Η απάντηση είναι δύσκολη και μάλλον δεν θα απαντηθεί ποτέ. Είναι ένα διαχρονικό κοινωνιο-ψυχολογικό φαινόμενο, που παραμένει πάντοτε επίκαιρο, αφού το στηρίζουν και το προβάλλουν συνεχώς μέσω των υποταγμένων ΜΜΕ. Έτσι το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: Ακολουθούμε άκριτα τις επιλογές τις εξουσίας, έχοντας την ψευδαίσθηση, ότι οι δρόμοι που χαράζουν οι προβαλλόμενοι από τα ΜΜΕ είναι οι σωστοί, και πάνω από όλα για το συμφέρον μας... Ενώ το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει.

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Η Αραβική Άνοιξη

Αραβική Άνοιξη-2
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πρωτοακούσαμε για την "Αραβική Άνοιξη", όμως δεν καταλάβαμε ακόμη την διαφορά από το παρελθόν. Παρακολουθώντας μάλιστα τα τεκταινόμενα στη Συρία…

Ο άνθρωπος στη μέγγενη...

oneiro 1
“...Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει, είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε...”Ναζίμ Χικμέτ…

Το γράμμα ενός μαθητή στον Υπουργό Οικονομικών

Alex 1
Δυστυχώς ακόμη και οι επιστημονικά τεκμηριωμένες αλήθειες έχουν ανατραπεί στη χώρα μας! Η οικονομική κρίση έφερε τα απάνω κάτω, αφού άλλα γράφονται στη διδακτέα ύλη στα σχολεία και άλλα γίνονται στην…

Διαβάστε επίσης

emfia
Σεπ 11, 2016

Η επιβολή του ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Μετά το 1821 παρελαύνουμε πανηγυρίζοντας για την απαλλαγή μας από τον Τουρκικό ζυγό. Πράγματι οι Τούρκοι δεν κάνουν κουμάντο πια εδώ, όμως η νομοτέλεια της επανάληψης φαίνεται ότι είναι περισσότερο…
capitalism n copy
Φεβ 17, 2017

Καπιταλισμός – Ελλάδα - Συρία και στο βάθος η ΣΙΑ

Δεν είναι ούτε πρωτάκουστο ούτε άγνωστο αλλά πρέπει να το ‘χουμε κατά νου πάντα και να μην εφησυχάζουμε, γιατί όσο κι’ αν τα πράγματα φαίνονται ανέφελα, άλλο τόσο μπορεί να είναι επικίνδυνα…
usa-1
Νοε 29, 2016

Κούβα, η μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη

Δυστυχώς η προπαγάνδα δεν έχει όρια. Αυτές της μέρες η Κούβα έχει την τιμητική της ένεκα του θανάτου του Φιντέλ Κάστρο. Είναι φυσιολογικό, αλλά τέτοιο μένος, μίσος, παραπληροφόρηση από τους…
ipallili
Φεβ 10, 2016

Δημόσιο, άσυλο αργόσχολων και εργαλείο επιβολής των σχεδίων του συστήματος

Το δημόσιο σαν απαραίτητος φορέας του κράτους πάμπολλες φορές έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη. Τις περισσότερες φορές με την κακή έννοια, δηλαδή σαν άντρο του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας, της…
nea taxi
Δεκ 03, 2015

Η “νέα τάξη” των μέτρων και της ανασφάλειας

Ίσως ακόμη και σήμερα να υπάρχουν θιασώτες που θα έβλεπαν σαν πανάκια μια παγκόσμια κυβέρνηση αποστασιοποιημένη και αμερόληπτη. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν την εξουσία διαχειρίζονταν άνθρωποι…
thukididis-44
Φεβ 23, 2017

Ποιος πληρώνει;

Δυστυχώς ξεχνάμε πολύ εύκολα. Ίσως γιατί εμείς γαλαντόμοι πάντα, με μεγαλοψυχία σταθήκαμε απέναντι στους άλλους έστω κι’ αν μας σκότωναν, όμως έπρεπε να γνωρίζουμε ότι τα δανεικά επιστρέφονται.…
ζυγαριά-1
Νοε 19, 2015

Ο ζυγός και η ζυγαριά

“Μεταξύ δουλείας και δουλείας δεν υπάρχει καμιά διαφορά. Με το να κάμεις μιαν επανάσταση κι αποτινάξεις τον ζυγό δεν έκαμες τίποτα. Το '21 αυτό έκαμε. Το να μην ξαναεμπέσεις στο ζυγό – αυτό είναι…
suria-2
Μαρ 20, 2018

Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Συρίας…

Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς. Και τους μεν θεούς έδειξε, τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε, τους δε ελευθέρους. Ηράκλειτος Η προαιώνια αυτή ρήση του Ηράκλειτου…
skopiano-1
Ιαν 15, 2018

Δυο ιστορίες με παρελθόν και μέλλον

Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια για τη σκλαβιά. Remy de Gourmont, 1858-1915, Γάλλος ποιητής Τίποτα δεν άρχισε σήμερα και δεν θα τελειώσει αύριο. Απλά σήμερα,…
int-1
Δεκ 13, 2015

Συμφέροντα και ψευδαισθήσεις

Σ' αυτή την εποχή, όποια κόμματα αναλαμβάνουν να κυβερνήσουν, - και μάλιστα όχι τυχαία, με την συγκατάθεση του αρχικαπιταλιστή της Ουάσιγκτον, - αναλαμβάνουν την δέσμευση της υλοποίησης των…