Εκτύπωση

Τι χαρά να 'χουμε και μεις κυβέρνηση συνεργασίας!

Κατηγορία: Πολιτική

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 0.00 (0 Ψήφοι)

Εδώ και δεκαετίες αυτό που ακούγαμε στην Ελλάδα ήταν ότι το πιο πολύτιμο πράγμα του κόσμου είναι οι ...αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Εσχάτως, και αφού οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις τους οδήγησαν τα πράγματα εδώ που τα οδήγησαν, το τροπάρι έχει αλλάξει: Τώρα, μετά την κυβερνητική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. με τη στήριξη και της κυρίας Μπακογιάννη, το πολυτιμότερο πράγμα του κόσμου άλλαξε και από εκεί που ήταν οι κυβερνήσεις αυτοδυναμίας, έγιναν οι «κυβερνήσεις συνεργασίας»...

Να, λοιπόν, που για μια ακόμα φορά η κατά τ' άλλα κοσμοπολίτισσα άρχουσα τάξη μας, μας πουλάει «επαρχιώτικη άγνοια» για τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, ώστε να κάνει τη «δουλίτσα» της. Τώρα η «ευτυχία», η «ευημερία» και η «καλοπέραση», που θα έρχονταν μέσα από τις αυτοδυναμίες, θα έρθουν μέσα από τις «συνεργασίες», τις «συναινέσεις» και τις «συμπράξεις»... Αλλά γιατί δεν ρίχνουμε μια ματιά εις τα Ευρώπας; Αν δεν κάνουμε λάθος: * Κυβέρνηση συνεργασίας (και μάλιστα κεντροαριστερής κατευθύνσεως) ήταν εκείνη του Ντ' Αλέμα στην Ιταλία που πρωτοστάτησε στην ιμπεριαλιστική επέμβαση κατά της Γιουγκοσλαβίας και η οποία έφερε τις άλλες κυβερνήσεις συνεργασίας, εκείνες του Μπερλουσκόνι με τους νεοφασίστες της Λέγκας. * Κυβέρνηση συνεργασίας (κεντροαριστερή, επίσης) ήταν εκείνη η κυβέρνηση του Ζοσπέν στη Γαλλία που εγκαινίασε την πολιτική των εργασιακών Νταχάου μέσα από τα λεγόμενα «Σύμφωνα πρώτης απασχόλησης», που εκτίναξε τα ποσοστά του Λεπέν και έφερε τον Σαρκοζί στην εξουσία. * Κυβέρνηση συνεργασίας (κεντροαριστερή, επίσης) ήταν εκείνη του Στρέντερ στη Γερμανία που έριχνε τις «οικολογικές» βόμβες του οικολόγου Φίσερ στο Κοσσυφοπέδιο. * Κυβέρνηση συνεργασίας (και τι συνεργασίας!) ήταν η πρώτη κυβέρνηση της Μέρκελ στη Γερμανία, που σχηματίστηκε κατ' απαίτηση των Γερμανών βιομηχάνων με τη στήριξη τόσο των χριστιανοδημοκρατών όσο και των σοσιαλδημοκρατών, η οποία επέβαλε ένα από τα πιο άγρια πακέτα λιτότητας στο γερμανικό λαό. * Κυβέρνηση συνεργασίας είναι και η σημερινή κυβέρνηση της Γερμανίας, η οποία έχει κατορθώσει το 16% του γερμανικού λαού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και 7,5 εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι να αμείβονται με λιγότερα από 400 ευρώ μηνιαίως. * Κυβέρνηση συνεργασίας είναι η σημερινή κυβέρνηση Κάμερον στη Βρετανία, η οποία έχει επιβάλει το καθεστώς «δάκρυα και αίμα» στο βρετανικό λαό, εφαρμόζοντας ένα πρωτοφανές σε αγριότητα πρόγραμμα λιτότητας. Παρεμπιπτόντως: Η «χαρά» των κυβερνήσεων συνεργασίας ουδόλως απέτρεψε το «χαμό» που εκδηλώνεται σήμερα στις οικονομίες της Ιταλίας και της Γαλλίας ή την εκτίναξη του χρέους της Γερμανίας, το μεγαλύτερο σε απόλυτους αριθμούς χρέος μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωζώνης... Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο μακρύς, με την ουσία να παραμένει πάντα η ίδια: Η ουσία έχει να κάνει με το ποια πολιτική εφαρμόζουν αυτές οι κυβερνήσεις. Οσο για το ποιο θα είναι το κυβερνητικό σχήμα που θα εφαρμόσει τη συγκεκριμένη πολιτική είναι κάτι που έπεται. Το σχήμα προκύπτει, εν τέλει, ανάλογα με τη σκληρότητα αυτής της πολιτικής και σε συνδυασμό με τις κοινωνικές συνθήκες εντός των οποίων μέλλει να εφαρμοστεί. Συνθήκες που προσδιορίζονται από την ένταση της ταξικής πάλης, οι οποίες καθορίζουν εν πολλοίς τους πολιτικούς ελιγμούς της άρχουσας τάξης για να επιτύχει ακριβώς την εφαρμογή της πολιτικής της. Το θέμα, επομένως, δεν βρίσκεται στο αν οι κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας, στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο, είναι κυβερνήσεις αυτοδύναμες και μονοκομματικές ή είναι κυβερνήσεις πολυκομματικές και συνεργασίας. Το θέμα βρίσκεται στο γεγονός ότι και αυτές και οι προηγούμενες είναι κυβερνήσεις των κεφαλαιοκρατών, των μονοπωλίων, της πλουτοκρατίας. Οτι είναι κυβερνήσεις της άρχουσας τάξης. Η οποία όποτε δεν μπορεί να αναθέσει το σφαγιασμό του λαού σε ένα από τα κόμματά της, τότε επιλέγει να αναθέσει την ίδια αποστολή σε πολλά κόμματά της μαζί. Αυτό είναι το συναπάντημα, το συναπάντημα των δικών της κομμάτων και των δικών της ανθρώπων, που, αμέσως μετά την τέλεσή του, η αστική τάξη μέσα από την προπαγάνδα της αναλαμβάνει να το εμφανίσει ως μια «εθνική», «χαρούμενη» και «ελπιδοφόρα συνεύρεση». Τότε, δε, είναι που αρχίζει και όλη αυτή η γελοιότητα, οι δημηγορίες και η απάτη περί της «γενικής συναδέλφωσης». Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρισκόμαστε. Αλλά όχι για πολύ...

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος - Ριζοσπάστης

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Δυστυχώς πτωχεύσαμε

Βλέπω
Ίσως το δυστύχημα δεν είναι ότι πτωχεύσαμε, αλλά ότι προσπαθούμε να ωραιοποιήσουμε μια κατάσταση που είναι βρώμικη και εκ των προτέρων έχει διαγεγραμμένη πορεία. Εννοούμε αυτό που όλοι πια βλέπουμε…

Για τη λευτεριά…

Για τη λευτεριά…
«Αν ο μόνος σκοπός που αξίζει κανείς να γεννηθεί είναι η λευτεριά, και μόλις γεννηθεί του την υποθηκεύσουν τα συμφέροντα, τι άλλο του απομένει αν όχι η επανάσταση;» (Γιάννης Σκαρίμπας) Νομοτέλεια ή…

Παπανδρέου-Σαμαράς: Ίδια σχολή, ίδια πολιτική

Παπανδρέου-Σαμαράς
Ο τωρινός πρωθυπουργός όσο και ο προηγούμενος, φυσικά δεν είναι τα άτομα που επεξεργάζονται και διαμορφώνουν αυτές τις απάνθρωπες πολιτικές, όμως είναι αυτοί που τις υλοποιούν και τις επιβάλλουν.…

Διαβάστε επίσης

oi politikoi-1
Ιουν 28, 2019

Το τέλος του ονείρου και η απομυθοποίηση μιας ακόμη εκλογικής παρωδίας

Οι εκλογές που έρχονται, είναι χωρίς καμιά αμφιβολία η ταφόπλακα κάθε ελπίδας που εξέθρεψε η εκλογή του Τσίπρα, σαν τροβαδούρου της δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας, του άφθαρτου, που θα ‘ρχονταν για…
dikomatismos-3
Αυγ 03, 2019

Ο Κυριάκος νικητής και ο Τσίπρας υπερήφανος

Του δικομματισμού το ανάγνωσμα πρόσχωμεν Όπως ήταν προαποφασισμένο και κατά τις δημοσκοπήσεις αναμενόμενο, ο Κυριάκος υπερίσχυσε κατά κράτος στις τελευταίες εκλογές. Αυτό συνέβη ύστερα από την…
capitalism-12
Δεκ 24, 2016

Ο καπιταλισμός σε αδιέξοδο

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς (1930) προέβλεψε ότι ένεκα της αλματώδους ανάπτυξης της τεχνολογίας, μέχρι το τέλος του αιώνα, χώρες, όπως η Αγγλία, οι ΗΠΑ, θα μπορούσαν να…
εξουσία-1
Νοε 29, 2016

Η εξουσία στην Ελλάδα

Η εξουσία που αποκτήθηκε παράνομα, ποτέ δεν χρησιμοποιείται για το καλό των ανθρώπων. Τάκιτος Αλγεινή πραγματικότητα Άθλιες κυβερνήσεις, ανέντιμοι λειτουργοί, χρυσοπληρωμένοι κοντυλοφόροι και ο λαός…
eleftheria-1
Σεπ 17, 2017

Όχι, τώρα δεν μασάμε…

Όταν ένας λαός είναι σε επιτροπεία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος Ήδη πλησιάζουμε το 2018, δέκα χρόνια δηλαδή από τότε, που η παγκόσμια οικονομική κρίση έμπαινε στη ζωή μας και που…
nea taxi-6
Ιαν 07, 2017

Η "αριστερά" της νέας τάξης

Δούλεμα, είναι η αρμόζουσα λέξη που χαρακτηρίζει όποια κυβέρνηση υλοποιεί τις νεοταξικές ντιρεκτίβες με μοναδική μαεστρία, σε συνεννόηση φυσικά με την ολότητα σχεδόν του πολιτικού πεδίου της χώρας…
suria-2
Μαρ 20, 2018

Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Συρίας…

Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς. Και τους μεν θεούς έδειξε, τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε, τους δε ελευθέρους. Ηράκλειτος Η προαιώνια αυτή ρήση του Ηράκλειτου…
imperialism-1
Δεκ 05, 2016

Συρία, ο τάφος της Αμερικάνικης παντοκρατορίας

Έχουμε γράψει και παλαιότερα, ότι η Συρία θα ήταν το σημείο αναφοράς σχετικά με την ολομέτωπη επίθεση που έχει εξαπολύσει το πολυεθνικό κατεστημένο κατά των ελευθεριών και δικαιωμάτων του ανθρώπου,…
dini-1
Μαρ 26, 2017

Στη δίνη της πιο βίαιης υποβάθμισης κράτους

Βέλτιον θανείν άπαξ ή διά βίου τρέμειν. Αίσωπος Οι περισσότεροι από αυτούς που ακούσαμε, προ ΔΝΤ, την σχεδιασμένη διαρροή των «ντελάληδων», ότι δηλαδή θα ‘πρεπε να εναρμονισθούμε οικονομικά με τους…
help-114 copy
Φεβ 11, 2017

Το παρελθόν που μας στοιχειώνει…

«Αν ο μόνος σκοπός που αξίζει τον κόπο κανείς να γεννηθεί, είναι η λευτεριά, και μόλις γεννηθεί του την υποθηκεύουν τα συμφέροντα, τι άλλο του απομένει αν όχι η επανάσταση;» Γιάννης Σκαρίμπας…