Εκτύπωση

Από τον «παράδεισο των αγορών» στον δρόμο της αξιοπρέπειας και της προόδου

Κατηγορία: Πολιτική

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 5.00 (1 Ψήφος)

Λίγο ή πολύ σε όλους μας πια έχει γίνει συνείδηση, πως πίσω από τη φωτισμένη βιτρίνα κάτι άλλο υπάρχει και η οικονομία είναι απλά η πρόφαση, μια αληθοφανής δικαιολογία. Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν σ’ αυτό και εν πάσι περιπτώσει αν δεχθούμε πως στην Ελλάδα υπάρχει πρόβλημα τότε πως εξηγείται η εισαγωγή στη ομάδα υψηλού κινδύνου χωρών (Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία) με μεγάλη βιομηχανική παραγωγή;  Επίσης όλοι έχουμε αντιληφθεί, πως ενώ όλοι μέσα και έξω θέλουν στην κυβέρνηση τα δύο μεγάλα κόμματα, που είναι εγνωσμένης υποχωρητικότητας και δουλικότητας, την ίδια στιγμή τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια τους… Ενώ δηλαδή οι αρχηγοί προσπαθούν να απαλύνουν το τοπίο από τα σκληρά μέτρα που έχουν επιβάλλει στο λαό και πριν προλάβει να σιγήσει ο αντίλαλος των υποσχέσεων, έρχονται οι δηλώσεις των εκπροσώπων των τοκογλύφων που τους βγάζουν απ’ το κάδρο! «Το πρόγραμμα πρέπει να εφαρμοσθεί απαρεγκλίτως διαφορετικά χάθηκαν οι θυσίες του λαού» τους διαμηνύουν.

Αυτό δείχνει κατ’ αρχήν περίεργο, αν λάβουμε υπόψη μας ότι διενεργούν τις εκλογές αφενός για να νομιμοποιήσουν τα πραχθέντα και αφετέρου να έχουν μια δυνατή και πειθήνια κυβέρνηση! Αυτά λέει η κοινή λογική, αν δούμε όμως πως κινήθηκαν το προηγούμενο διάστημα θα καταλάβουμε την στρατηγική τους και θα διαπιστώσουμε ότι το πρόγραμμα που ακολουθούν δεν είναι τίποτα άλλο από μια δικτατορία των αγορών που ενεργεί βάσει ενός προκαθορισμένου σχεδίου, που πολύ εύκολα τους δίνει και τυπικά την διακυβέρνηση. Η μέθοδος λοιπόν είναι να μην υπάρχει αυτοδύναμη κυβέρνηση ώστε μέσα από τα διάφορα κομμάτια, που εκ των προτέρων έχουν συναινέσει στη λογική τους, θα σχηματισθεί η κυβέρνηση. (θυμηθείτε τις υπογραφές που ζήταγαν απαραιτήτως από τους πρωτεργάτες των μνημονίων. Πέρα της υποταγής εμπεριέχει και τον εξευτελισμό των συναινούντων κι’ ας λέει ότι θέλει ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης, για τον Παπανδρέου δεν το συζητάμε, άλλος ήταν ο ρόλος του!) Έτσι στο υποταγμένο κοινοβούλιο επιβάλλουν τον πρωθυπουργό της αρεσκείας τους, όπως συμβαίνει τώρα με τον Παπαδήμο (που τον εκθειάζουν κιόλας) που ήδη τον προβάλλουν και για το επόμενο σχήμα! Προς αυτή την κατεύθυνση είναι οι ανακοινώσεις τους, που απαξιώνουν τις εκλογές, αφού διαμηνύουν προς κάθε κατεύθυνση, πως οποιαδήποτε κυβέρνηση σχηματισθεί θα εφαρμόσει ότι αυτοί έχουν επιβάλλει και προπαγανδίζονται μετ’ επιτάσεως τα καλοπληρωμένα φερέφωνά τους εδώ. Δείτε πως ευθυγραμμίζεται ο παντογνώστης Πρετεντέρης στο Βήμα της Κυριακής στο άρθρο του με τον τίτλο «Στρατηγική αυτοκτονίας»: «Οι ψηφοφόροι έχουν πειστεί πως όποιος κι αν βγει, τα ίδια θα κάνει. Και πως ότι κι αν ψηφίσει ο καθένας, το ΠαΣοΚ και η ΝΔ θα προσφέρουν την πλειοψηφία που χρειάζεται για να εφαρμοστούν όσα συμφώνησαν - με τον έναν, τον άλλον ή κάποιον τρίτο για πρωθυπουργό, σιγά τον πολυέλαιο. »Έτσι, από τη στιγμή που λύθηκε το πρόβλημα του προγράμματος και από τη στιγμή που εξασφαλίστηκε η κυβέρνηση που θα το εφαρμόσει, ο κάθε ψηφοφόρος μπορεί ελευθέρως να ελαφρύνει τη συνείδησή του ψηφίζοντας Καμμένο, Τσίπρα ή »Χρυσή Αυγή- με γεια τους, με χαρά τους!» Ούτε λέξη φυσικά για αντιμνημονιακά κόμματα. Ούτε ίχνος αναφοράς στη δύναμη του λαού, που μπορεί να επιβάλλει τη θέλησή του κόντρα σ’ όλα τα συμφέροντα. Θεωρεί δεδομένο ότι όλοι είναι υπέρ μιας κατάστασης που δεν βγάζει πουθενά, πέρα της εξαθλίωσης του λαού που πιθανά το θεωρεί επιβεβλημένο για να σωθεί η «πατρίδα»! Υπάρχουν όμως και άλλα κόμματα που δεν είναι υποταγμένα στις λογικές του μονόδρομου και της υποτέλειας. Το δημοκρατικό θα ήταν να αναφερόταν και σ’ αυτά. Το ΚΚΕ είναι ένα από αυτά, που εδώ και χρόνια προέβλεπε όλα αυτά, όταν τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια εξυμνούσαν τους μονόδρομους που μας έφεραν ως εδώ, στον παράδεισο δηλαδή των …«αγορών»!  Ο λαλίστατος και ξερόλας δημοσιογράφος είναι πεπεισμένος πως δεν υπάρχει άλλη λύση! Πρέπει δηλαδή οπωσδήποτε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Αργεντινής, της Γουατεμάλας, της Χιλής; Και όμως είναι εφικτό να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ισημερινού, της Ισλανδίας και άλλων χωρών που ξέφυγαν από τα νύχια των τοκογλύφων και βαδίζουν με αξιοπρέπεια και υπευθυνότητα έναν άλλο δρόμο, τον δρόμο της προόδου που είναι υπαρκτός και επιβεβλημένος, αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι…-----------------

Το νου σου ε;

Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε

πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια. Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο Στόχος το νου σου ε;

Κατερίνα Γώγου

 

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Ο οικονομικός πόλεμος, μόλις άρχισε

241
Προάγγελος ίσως δραματικών εξελίξεων μέσα στην ευρωζώνη είναι οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γερμανικό ARD, αναφορικά με τους όρους…

Παπουτσής-Γεωργιάδης, τρικυμία «εν κρανίω»

Ο ένας, ο Παπουτσής, συνεπαρμένος από τις επιτυχίες του στη στεριά, θεωρεί πως ήρθε η ώρα να ασχοληθεί με τους πειρατές της θάλασσας! Ο άλλος, ο Άδωνις, με τη ορμή της νιότης και του υγρού στοιχείου,…

Η Ιερισσός της ζωής μας

dendias
Στην Ιερισσό προβάρουν τα δεσμά μας Αν οι κουκούλες που φορούν τα εκπαιδευμένα «όργανα της τάξης» παραπέμπουν σε άλλες εποχές και άλλες πρακτικές, πόσο μάλλον όταν μπαίνουν τη νύχτα στο σπίτι σου…

Η ελληνική αριστερά μπροστά σε ένα γρίφο

elpida
Αθήνα-Μόσχα: Η ελληνική αριστερά μπροστά σε ένα γρίφο Του Ανδρέα Ζαφείρη Με αφορμή την επίσκεψη στη Μόσχα κυβερνητικού κλιμακίου, οι αντιδράσεις «εταίρων» μας στη πορεία για μια δημοκρατική Ευρώπη,…

Διαβάστε επίσης

patrida-2
Ιαν 26, 2018

Από τη Μακεδονία στην ιστορία

Ουδέν αρ’ ην φίλτερον άλλο πατρίς. Θέογνις, 6ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής Τελικά θα συμβεί αυτό που επέλεξαν τα μεγάλα συμφέροντα. Σ’ αυτή άλλωστε τη λογική είχαν συντρέξει και όλες οι…
imperialism-1
Δεκ 05, 2016

Συρία, ο τάφος της Αμερικάνικης παντοκρατορίας

Έχουμε γράψει και παλαιότερα, ότι η Συρία θα ήταν το σημείο αναφοράς σχετικά με την ολομέτωπη επίθεση που έχει εξαπολύσει το πολυεθνικό κατεστημένο κατά των ελευθεριών και δικαιωμάτων του ανθρώπου,…
skopiano-1
Ιαν 15, 2018

Δυο ιστορίες με παρελθόν και μέλλον

Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια για τη σκλαβιά. Remy de Gourmont, 1858-1915, Γάλλος ποιητής Τίποτα δεν άρχισε σήμερα και δεν θα τελειώσει αύριο. Απλά σήμερα,…
eleftheria-1
Σεπ 17, 2017

Όχι, τώρα δεν μασάμε…

Όταν ένας λαός είναι σε επιτροπεία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος Ήδη πλησιάζουμε το 2018, δέκα χρόνια δηλαδή από τότε, που η παγκόσμια οικονομική κρίση έμπαινε στη ζωή μας και που…
nea taxi
Δεκ 03, 2015

Η “νέα τάξη” των μέτρων και της ανασφάλειας

Ίσως ακόμη και σήμερα να υπάρχουν θιασώτες που θα έβλεπαν σαν πανάκια μια παγκόσμια κυβέρνηση αποστασιοποιημένη και αμερόληπτη. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν την εξουσία διαχειρίζονταν άνθρωποι…
thukididis-44
Φεβ 23, 2017

Ποιος πληρώνει;

Δυστυχώς ξεχνάμε πολύ εύκολα. Ίσως γιατί εμείς γαλαντόμοι πάντα, με μεγαλοψυχία σταθήκαμε απέναντι στους άλλους έστω κι’ αν μας σκότωναν, όμως έπρεπε να γνωρίζουμε ότι τα δανεικά επιστρέφονται.…
Αραβική Άνοιξη-2
Δεκ 23, 2016

Η Αραβική Άνοιξη

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πρωτοακούσαμε για την "Αραβική Άνοιξη", όμως δεν καταλάβαμε ακόμη την διαφορά από το παρελθόν. Παρακολουθώντας μάλιστα τα τεκταινόμενα στη Συρία…
int-1
Δεκ 13, 2015

Συμφέροντα και ψευδαισθήσεις

Σ' αυτή την εποχή, όποια κόμματα αναλαμβάνουν να κυβερνήσουν, - και μάλιστα όχι τυχαία, με την συγκατάθεση του αρχικαπιταλιστή της Ουάσιγκτον, - αναλαμβάνουν την δέσμευση της υλοποίησης των…
«Νέα τάξη πραγμάτων», ο συγκαλυμμένος φασισμός του σήμερα
Σεπ 26, 2016

«Νέα τάξη πραγμάτων», ο συγκαλυμμένος φασισμός του σήμερα

Η πείρα και η ιστορία, πέρα από την επανάληψη, δείχνουν πως ο άνθρωπος αδυνατεί να σπάσει τα δεσμά που τον σκλαβώνουν. Κάθε φορά που η αδικία γίνεται ανυπόφορη και προκλητική, αντί να θεριέψει και να…
capitalism-12
Δεκ 24, 2016

Ο καπιταλισμός σε αδιέξοδο

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς (1930) προέβλεψε ότι ένεκα της αλματώδους ανάπτυξης της τεχνολογίας, μέχρι το τέλος του αιώνα, χώρες, όπως η Αγγλία, οι ΗΠΑ, θα μπορούσαν να…