Εκτύπωση

Επιστροφή στην εντιμότητα

Κατηγορία: Πολιτική

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 0.00 (0 Ψήφοι)
Του Σαράντου Καργάκου Ιστορικού - Συγγραφέως Δεν θέλησα τον τελευταίο καιρό – και αυτό προκάλεσε εντύπωση στους αναγνώστες- να ασχοληθώ με τα όσα συνέβησαν στο προσκήνιο, κυρίως όμως στο παρασκήνιο, μέχρι να φθάσουμε στο σχηματισμό της νέας κυβερνήσεως. Κάποιοι μεγαλοστόμως –πριν καν σχηματισθεί- την ονόμαζαν κυβέρνηση «Εθνικής Σωτηρίας»! Εγώ απλώς ένα θα πω: Έχουμε πρωθυπουργό άνευ χαρτοφυλακίου. Και σωτηρίαν ου βλέπω. Ως ιστορικός ένα έχω να πω: η όποια σωτηρία δεν έρχεται από την κυβέρνηση, αλλά από το λαό. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θεωρώ αμελητέο το ρόλο των κυβερνήσεων. Η πολιτική πρέπει να είναι βαθειά ηθική. Το παν δεν είναι η οικονομία. Όπως γράφει ο Πλάτων στον «Γοργία», σκοπός της πολιτικής είναι το «ὡς βελτίους γίγνεσθαι» τους πολίτας. Να κάνει τους πολίτες όσο γίνεται καλύτερους και για όσο γίνεται μεγαλύτερο χρόνο. Καμμιά κοινωνία δεν μπορεί να σταθεί, αν οι άνθρωποι που την συγκροτούν δεν έχουν ορισμένα ηθικά προσόντα, τα οποία δεν αντικαθίστανται ούτε από την τεχνική ούτε από τους πολιτικούς μηχανισμούς. Ένα κράτος δεν μπορεί να είναι καλύτερο από τους πολίτες του. Πρέπει οι πολίτες να είναι ή να γίνουν καλοί, για να έχουν καλό κράτος. Και σ’ αυτό έγκειται η τεράστια παιδαγωγική αποστολή της οικογένειας και του σχολείου. Πρέπει να προσφέρουν στην κοινωνία νέους πολίτες με ακέραιο ηθικό χαρακτήρα. Αυτό όμως δεν γίνεται με τα λόγια, γίνεται με την προβολή του καλού παραδείγματος που είναι η ευγλωττοτέρα των γλωσσών. Δυστυχώς, στον παρόντα καιρό τόσο η οικογένεια όσο και το σχολείο σε πιο μεγάλο βαθμό δεν προβάλλουν πρότυπα. Με τη συμβολή και της τηλοψίας και των εκατοντάδων «νεανικών» εντύπων, προβάλλονται αντιπρότυπα. Πάμπολλοι νέοι δεν χαλάνε, αφού μπουν στον κοινωνικό στίβο· μπαίνουν χαλασμένοι. Έχουν ήδη εμβολιασθεί με τους ιούς του αρριβισμού, του αμοραλισμού και του χωρίς όρια οππορτουνισμού. Συνεπώς, η χώρα μας δεν πρόκειται να σωθεί από τους κυρίους που σχημάτισαν την λεγόμενη «μεταβατική». Η σωτηρία θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο αυτός ο λαός, ο πάντα αρεσκόμενος στην κολακεία, με δεινή κατάληξη την διάψευση προσδοκιών ή την προδοσία, θα εξακολουθήσει να προδίδει τον εαυτό του. Είναι εντροπή μια χώρα την οποία η φύση έχει προικίσει «μ’ ὅλα τά κάλλη ὁπούχει», όπως λέει ο Σολωμός, να έχει καταντήσει ψωμοζήτης της Ευρώπης. Οι πολιτικοί μας, που είναι έργο δικό μας, αφού εμείς τους ψηφίζουμε, ό,τι μπορούσαν (καλό ή κακό), το έκαναν. Έφθασαν στο έσχατο όριο της ικανότητας ή της ανικανότητάς τους. Για να θυμηθώ έναν πατερικό λόγο, Ἐζυγίσθησαν, ἐμετρήθησαν καί εὑρέθησαν ἐλλιπεῖς». Αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Τώρα είναι η σειρά του λαού να μιλήσει. Όχι με λόγια, με έργα. Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει την όποια εργασία που κάνει, να την κάνει με αγάπη, ευσυνειδησία, μεθοδικότητα και αποδοτικότητα. Και πάνω απ’ όλα με ευγένεια. Πρέπει να διώξουμε από τη ζωή μας την «κακομουτσουνιά» και την χοντροκοπιά. Η δημοκρατία είναι πολίτευμα του χαμόγελου. Κι εμείς το εξορίσαμε από τη ζωή μας. είχε πει ο Περικλής στον «Επιτάφιο» το εξής υπέροχο: «Οδέ ζημίους μέν λυπηράς δέ τ ψει χθηδόνας προστιθέμενοι». Δηλαδή, ότι οι τότε Αθηναίοι κυκλοφορούσαν χωρίς να έχουν προσθέσει στα μούτρα τους το «μεϊκάπ» του άλγους, κάτι που ενώ δεν είναι επιζήμιο, δεν είναι πάντως ευχάριστο σε κανέναν. Πολύ περισσότερο –για να έλθουμε στα τωρινά- στους τουρίστες που παγώνουν, όταν μας βλέπουν να κυκλοφορούμε με φονικό βλέμμα. Δεν θέλω να αναφερθώ σε συγκεκριμένα περιστατικά, που θανατώνουν τη ζωή μας, που κάνουν το βίο μας αβίωτο. Θα περιορισθώ σε κάτι που έχει μια συμβολική διάσταση: «Στην Ελλάδα οι φοίνικες πεθαίνουν». Οι κήποι μας, οι πλατείες, οι δενδροστοιχίες κάθε ημέρα «ορφανεύουν» από το θάνατο των υπέροχων αυτών δέντρων. Ένα σκαθάρι, μικρότερο από κατσαρίδα, προκαλεί το θάνατο των δέντρων που κάποτε τα θεωρούσαμε αθάνατα. Ένα ανάλογο σκαθάρι εδώ και χρόνια πολλά έχει μπει στην ψυχή μας, ροκανίζει τη ζωή μας και την κάνει «σα μια ξένη φορτική», όπως θα έλεγε ο Καβάφης. Για να κερδίσουμε ξανά την ζωή μας, πρέπει να απολυμάνουμε την ψυχή μας. Δεν κάνω κήρυγμα. Ποτέ, άλλωστε, οι ηθικολογίες δεν ήσαν μέσα στο διδακτικό και συγγραφικό μου «ρεπερτόριο». Αλλ’ είναι χρόνια πολλά που έχω παγίως πεισθεί ότι η τιμιότητα είναι η πιο ρεαλιστική πολιτική. Στην αρχαιότητα «ατιμία» λεγόταν η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Αν θέλουμε, λοιπόν, δημοκρατία, αν θέλουμε ανόρθωση της οικονομίας, αν θέλουμε ανόρθωση της παιδείας, αν θέλουμε εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας, πρέπει να διώξουμε από τη ζωή μας την ατιμία. Αντί, λοιπόν, άλλης ευχής για τη νέα χρονιά, τούτο θα πω: να τη ζήσουμε τίμια και ειρηνικά. Πηγή: Εστία  

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Αντί να μειώνεται το χρέος, αυξάνεται

θουκυδίδης n
Ο ΓΑΠ μας ενέπλεξε στους μηχανισμούς του ΔΝΤ γιατί το χρέος των 280 δις δεν ήταν διαχειρίσιμο. Σήμερα ύστερα από τόσες μειώσεις μισθών, κουρέματα, αυξήσεις φόρων, χαράτσια το χρέος έφτασε αισίως στα…

Προδομένοι και εγκαταλειμμένοι

politikoi1
Γεννηθήκαμε φτωχοί, αλλά ας είναι σίγουροι, δεν θα πεθάνουμε επαίτες. Θέλουμε ή όχι ένα πέρασμα στους δρόμους μας επαναφέρει στην θλιβερή πραγματικότητα. Κλειστά μαγαζιά, άνθρωποι λιγοστοί, αμίλητοι,…

Τα ψέματα τελειώσανε, ψηφίζουμε

Default Image
Την άλλη Κυριακή ψηφίζουμε. Είναι απίθανο αλλά έστω και έτσι υπάρχει μια χαραμάδα ελπίδας πως κάτι μπορεί να αλλάξει και μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε την προσπάθεια. Η υποσχεσιολογία και η…

Γεννηθήκαμε φτωχοί, θα πεθάνουμε ζητιάνοι...

ftoxoi-kai-plousioi
Αν είχαμε την παραμικρή αμφιβολία, τώρα τίποτα δεν μπορεί να μας πείσει περί του αντιθέτου! Δεν υπάρχει πια κανένας λόγος που να δικαιολογεί την επιβολή όλο και νέων ανάλγητων μέτρων στον λαό, που…

Διαβάστε επίσης

suria-2
Μαρ 20, 2018

Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Συρίας…

Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς. Και τους μεν θεούς έδειξε, τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε, τους δε ελευθέρους. Ηράκλειτος Η προαιώνια αυτή ρήση του Ηράκλειτου…
thukididis-44
Φεβ 23, 2017

Ποιος πληρώνει;

Δυστυχώς ξεχνάμε πολύ εύκολα. Ίσως γιατί εμείς γαλαντόμοι πάντα, με μεγαλοψυχία σταθήκαμε απέναντι στους άλλους έστω κι’ αν μας σκότωναν, όμως έπρεπε να γνωρίζουμε ότι τα δανεικά επιστρέφονται.…
MME-1
Σεπ 12, 2016

Το άγιον τοις κυσί

Πάντα, ή σχεδόν πάντα υπάρχει μια αιτία που αναγκάζει το κάθε ένα από εμάς ή όλους μαζί να ανοίξουμε έναν καινούργιο δρόμο ώστε να διευκολύνουμε την εξέλιξη των πραγμάτων ωφελιμότερα. Αυτό πάντα, ή…
aristotele-1
Φεβ 17, 2018

NOVARTIS, Άλλη μια … «κάθαρση» χωρίς ουσία

«…Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ εταίρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους…
emfia
Σεπ 11, 2016

Η επιβολή του ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Μετά το 1821 παρελαύνουμε πανηγυρίζοντας για την απαλλαγή μας από τον Τουρκικό ζυγό. Πράγματι οι Τούρκοι δεν κάνουν κουμάντο πια εδώ, όμως η νομοτέλεια της επανάληψης φαίνεται ότι είναι περισσότερο…
skopiano-1
Ιαν 15, 2018

Δυο ιστορίες με παρελθόν και μέλλον

Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια για τη σκλαβιά. Remy de Gourmont, 1858-1915, Γάλλος ποιητής Τίποτα δεν άρχισε σήμερα και δεν θα τελειώσει αύριο. Απλά σήμερα,…
usa-1
Νοε 29, 2016

Κούβα, η μεγαλύτερη απειλή για τον πλανήτη

Δυστυχώς η προπαγάνδα δεν έχει όρια. Αυτές της μέρες η Κούβα έχει την τιμητική της ένεκα του θανάτου του Φιντέλ Κάστρο. Είναι φυσιολογικό, αλλά τέτοιο μένος, μίσος, παραπληροφόρηση από τους…
eleftheria-1
Σεπ 17, 2017

Όχι, τώρα δεν μασάμε…

Όταν ένας λαός είναι σε επιτροπεία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος Ήδη πλησιάζουμε το 2018, δέκα χρόνια δηλαδή από τότε, που η παγκόσμια οικονομική κρίση έμπαινε στη ζωή μας και που…
monsanto bayer-1
Νοε 22, 2016

Όλο και πιο κοντά στην Ευρώπη τα μεταλλαγμένα

Η Monsanto στην κορωνίδα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων Δυστυχώς η αλήθεια δεν είναι πάντα προφανής. Ο Γκαίμπελς θα έμοιαζε νάνος μπροστά στα επίπεδα της σημερινής προπαγάνδας. Ήδη τα κοράκια κρώζουν πάνω…
«Νέα τάξη πραγμάτων», ο συγκαλυμμένος φασισμός του σήμερα
Σεπ 26, 2016

«Νέα τάξη πραγμάτων», ο συγκαλυμμένος φασισμός του σήμερα

Η πείρα και η ιστορία, πέρα από την επανάληψη, δείχνουν πως ο άνθρωπος αδυνατεί να σπάσει τα δεσμά που τον σκλαβώνουν. Κάθε φορά που η αδικία γίνεται ανυπόφορη και προκλητική, αντί να θεριέψει και να…