Εκτύπωση

Απόσπασμα από το βιβλίο "Η Οδύσσειά μου" του επικεφαλής του Δ.Ε.Σταυρού Σουηδού Στούρε Λιννέρ

Κατηγορία: Πολιτισμός

5 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 5.00 (1 Ψήφος)

minoikos politismosΗ αφήγηση που θα διαβάσετε παρακάτω ανήκει στο παρελθόν, στην ιστορία και εκεί πρέπει να μένει. Αν την δανειζόμαστε δεν είναι από κάποιας μορφής εκδικητικότητα, το κάνουμε απλά και μόνο γιατί θέλουμε να δείξουμε πως το συμφέρον των ανθρώπων είναι η ειρηνική συνύπαρξη. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να διδασκόμαστε από τα λάθη μας και αυτό ακόμη δεν είναι ορατό σ' αυτούς που αισθάνονται δυνατοί.

Ίσως από σύμπτωση, αλλά η μικρή Ελλάδα έβαλε ανεξίτηλη της σφραγίδα της, στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Βλέποντας τώρα το μένος με το οποίο όλος ο δήθεν πολιτισμένος κόσμος της επιτίθεται, θέλουμε να πούμε πως τα συμφέροντα δεν θα τελειώσουν ποτέ και πάντοτε θα ανανεώνεται η αντιπαλότητα και το μίσος από αυτούς που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται “πολιτισμένοι” και φυσικά το μόνο που καταφέρνουν είναι να διαιωνίζουν την δυστυχία των ανθρώπων.

Βλέποντας μάλιστα την σημερινή ανάπτυξη και την πολυπροβαλλόμενη πολυπολιτισμικότητα αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι τίποτα άλλο από μια ψευδεπίγραφη άψυχη και αφύσικη διεργασία που δυστυχώς δεν οδηγεί πουθενά...

Ο Γερμανικός Πολιτισμός:

Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής την οποία, την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα. Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.

Περίπου μα ώρα αργότερα ήμασταν καθ’ οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο. Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε. Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά. Ήταν οι κάτοικοι του χωριού που τιμωρήθηκαν με αυτό τον τρόπο: θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες-Ες.

Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Μέσα στο χωριό σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα. Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολόγχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό. Φαινόταν σαν να μην είχε επιζήσει κανείς.

Μα να! Ένας παππούς στην άκρη του χωριού! Από θαύμα είχε καταφέρει να γλιτώσει τη σφαγή. Ήταν σ ο κ α ρ ι σ μ έ ν ο ς από τον τρόμο, με άδειο βλέμμα, τα λόγια του πλέον μη κατανοητά.Κατεβήκαμε στη μέση της συμφοράς και φωνάζαμε στα ελληνικά: «Ερυθρός Σταυρός! Ερυθρός Σταυρός! Ήρθαμε να βοηθήσουμε».

Από μακριά μας πλησίασε διστακτικά μια γυναίκα. Μας αφηγήθηκε ότι ένας μικρός αριθμός χωρικών πρόλαβε να διαφύγει προτού ξεκινήσει η επίθεση. Μαζί με εκείνη αρχίσαμε να τους ψάχνουμε. Αφού ξεκινήσαμε οι τρεις μας, διαπιστώσαμε ότι [η γυναίκα] είχε πυροβοληθεί στο χέρι. Τη χειρουργήσαμε αμέσως με χειρουργό την Κλειώ. Ήταν το ταξίδι του μέλιτός μας.

Και ο Ελληνικός Πολιτισμός:

Λίγο καιρό αργότερα η επαφή μας με το Δίστομο θ‘ αποκτούσε και έναν αξιοσημείωτο επίλογο. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα, αφού μια γερμανική μονάδα κατάφερε να περικυκλωθεί από αντάρτες ακριβώς στην περιοχή του Διστόμου.Σκέφτηκα ότι αυτό ίσως θεωρηθεί από τους Έλληνες ως ευκαιρία για αιματηρή εκδίκηση, πόσο μάλλον που η περιοχή εδώ και καιρό είχε αποκοπεί από κάθε παροχή βοήθειας σε τρόφιμα. Ετοίμασα λοιπόν φορτηγά με τα αναγκαία τρόφιμα, έστειλα μήνυμα στο Δίστομο για την άφιξή μας και έτσι βρεθήκαμε στο δρόμο για εκεί, για άλλη μια φορά, η Κλειώ και εγώ.

Όταν φτάσαμε στα όρια του χωριού, μας συνάντησε μια επιτροπή, με τον παπά στη μέση. Έναν παλαιών αρχών πατριάρχη, με μακριά, κυματιστή, λευκή γενειάδα. Δίπλα του στεκόταν ο αρχηγός των ανταρτών, με πλήρη εξάρτυση. Ο παπάς πήρε το λόγο και μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων που ήρθαμε με τρόφιμα. Μετά πρόσθεσε: «Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι Γερμανοί αιχμάλωτοι. Τώρα, εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας. Οι Γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους.Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους»

Σ’ αυτή του τη φράση γύρισε η Κλειώ το βλέμμα της και με κοίταξε. Υποψιαζόμουν τι ήθελε να μου πει με αυτό το βλέμμα, αλλά δεν έβλεπα πλέον καθαρά. Απλά στεκόμουν κι έκλαιγα.

Πηγή: http://papaleonidasdimitris.wordpress.com/

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Οι μέρες του φωτός - Νατάσα Μποφίλιου

Νατάσα
Από κάπου έρχεταιμια μακρινή μουσικήσε ξεσηκώνειθέλεις να βγειςν' ακουλουθήσεις τη μεγάλη πορείανιώθεις πως γράφεται ιστορία

Ιδού ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα…

«ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ, καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐμπαῖξαι καὶ…

Η παιδεία στα παιδιά των Ρομά

Anna
Η κ Άννα Μάγκα, πρόεδρος των γυναικών Ρομά επισημαίνει: “Το ότι δεν θέλουμε τα γράμματα είναι ένας μύθος” Η ΕΡΤ3, πάντα έδινε λόγο στους πρωταγωνιστές και φωνή σ αυτούς που την στερήθηκαν. Αυτό…

Ο πόνος ενός λαού αποτυπωμένος σε εικόνες

Chavez1
Οι άνθρωποι θρήνησαν τον ηγέτη που έκανε περισσότερα από κάθε άλλον στην ιστορία της Βενεζουέλας. Ο πόνος, η οργή, η αγάπη, η δέσμευση, είναι εμφανή στα πρόσωπα των ανθρώπων. Τα κόκκινα λουλούδια, το…

Διαβάστε επίσης

evo morales bolivia copy
Φεβ 11, 2013

Στην Βολιβία ανοίγουν νασοκομεία, στην Ελλάδα κλείνουν

Η φτωχή και αποκλεισμένη Κούβα προσφέρει ιατρική βοήθεια στην Βολιβία και διδάσκει τι σημαίνει αλληλεγγύη, την ίδια στιγμή που η ΕΕ, υποτίθεται η κοιτίδα του ελεύθερου κόσμου στέλλει τα παιδιά της…
Νατάσα
Οκτ 20, 2012

Οι μέρες του φωτός - Νατάσα Μποφίλιου

Από κάπου έρχεταιμια μακρινή μουσικήσε ξεσηκώνειθέλεις να βγειςν' ακουλουθήσεις τη μεγάλη πορείανιώθεις πως γράφεται ιστορία
x-1 copy
Φεβ 08, 2012

Γεννηθηκα- Ν. Ξυλουρης

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1980, σίγησε για πάντα το αηδόνι της Κρήτης, ο Νίκος Ξυλούρης...
ektelesi37
Φεβ 09, 2013

Ευχαριστούμε αδέλφια

Gracias y amigos españoles Ἀπό την Χαρίκλεια Πίνακας τοῦ Γκόγια. Ἐκτέλεση ἰσπανῶν πολιτῶν ἀπό τά γαλλικά στρατεύματα,Ἀναφέρομαι στό πολύ συγκινητικό video μέ τίτλο “Gracias, Grecia” Nuestra herencia,…
paideia113
Φεβ 04, 2013

Η παιδεία στον Προκρούστη

Μέσα σ' αυτό το νεφελώδες και Παγκόσμια ασταθές περιβάλλον, η κυβέρνηση με το δεδομένο της καταβαράθρωσης κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος υπό μάλης, εφορμά στο τελευταίο προπύργιο, το…
sidiropoulos-1
Ιαν 21, 2015

Παύλος Σιδηρόπουλος-Μαρία Φωτίου, Ηλεκτρικός Θησέας

Διαχρονικό και πάντα επίκαιρο
elia1 copy
Νοε 30, 2014

Περί ...λαδιού ο λόγος

Μια ιστορία λαδιού ...και ολίγη Κορέα Παρακαλώ, την προσοχή σας. Παρά τις "λογοτεχνικές παρεμβάσεις" του γράφοντος, η ιστορία που ακολουθεί είναι πέρα για πέρα αληθινή: Επειδή στην Πάτρα κατά τις…
Απρ 09, 2012

Τα παιδιά δείχνουν τον σωστό δρόμο

Ένα 8χρονο παιδί στην Πάτρα, μοιράζεται το κολατσιό του με φτωχότερο συμμαθητή του! Άφωνη άφησε δασκάλα σε Δημοτικό Σχολείο κοινότητας των Κοκκινοχωρίων στην Πάτρα, ένας οκτάχρονος μαθητής, όταν…
dimokratia-3
Δεκ 24, 2014

Σαμαράς, ο "σωτήρας" μας

Είναι λυπηρό και συγχρόνως προκλητικό, αυτοί που υποτίθεται αναρριχήθηκαν στα υψηλότερα αξιώματα για να προστατέψουν πέρα και πάνω απ όλα πανανθρώπινες αξίες, αυτοί πρώτοι να τις απαξιώνουν και να…
Anna
Ιαν 09, 2015

Η παιδεία στα παιδιά των Ρομά

Η κ Άννα Μάγκα, πρόεδρος των γυναικών Ρομά επισημαίνει: “Το ότι δεν θέλουμε τα γράμματα είναι ένας μύθος” Η ΕΡΤ3, πάντα έδινε λόγο στους πρωταγωνιστές και φωνή σ αυτούς που την στερήθηκαν. Αυτό…