Εκτύπωση

Δεν είναι ώρα να αλλάξουμε;

Κατηγορία: Πολιτική

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 0.00 (0 Ψήφοι)
Δεν είναι ώρα να αλλάξουμε;

Πάντοτε ο άνθρωπος ήταν δέσμιος ανίερων επιλογών, δεν είναι κάτι τωρινό. Αυτό δεν άλλαξε μέχρι σήμερα για τους  συγκεκριμένους λόγους που όλοι γνωρίζουμε, όμως εκείνο που πρέπει να προβληματίσει είναι το εξής: Γιατί ο άνθρωπος είναι υποταγμένος στις ανήθικες ορέξεις των εκμεταλλευτών και παραμένει πάντα ανίσχυρο και πειθήνιο όργανο, δίνοντας «γη και ύδωρ» στην ομαλή επιβολή των θεσμών, που του επιβάλλουν «ελέω Θεού»;

Ίσως τώρα ήρθε ο καιρός να καταλάβουν όσοι συντάχθηκαν με τους πρωτεργάτες της πολιτικής Παπανδρέου, ή με τις επιλογές της τωρινής κυβέρνησης Σαμαρά, που νόμιζαν ότι οι λεγόμενες αναδιαρθρώσεις στόχευαν στο «απαραίτητο» νοικοκύρεμα και όχι την αναδιανομή της πίτας υπέρ των ολίγων και εκλεκτών! Ότι δηλαδή το ζήτημα δεν είναι στην πραγματικότητα οικονομικό, αλλά θέμα ελέγχου και στέρηση ακόμη περισσότερο και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, που ευκολότερα επιβάλλονται κάτω από την δαμόκλεια σπάθη της οικονομικής πίεσης...  

Είναι καιρός να αντιληφθούν την παγίδα που αριστοτεχνικά στήθηκε ώστε να εγκλωβισθούν οι αφελείς και να γίνουν βορά των επιτηδείων. Γι' αυτό το σύστημα δημιούργησε εδώ και χρόνια το αναγκαίο υπόβαθρο με τους καλοπληρωμένους εκμαυλιστές συνειδήσεων αφενός και αφετέρου όλο το απαραίτητο πλέγμα υποστήριξης των επιλογών του, εντός και εκτός των τειχών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο άνθρωπος να βρεθεί μόνος και αβοήθητος, βομβαρδιζόμενος καθημερινά από παντού με ότι φοβικό, τρομοκρατικό και ενοχικό στοιχείο, αρρωστημένων εγκεφάλων εφεύρημα, φυσικά πάντα «επιστημονικά» τεκμηριωμένο!

Σήμερα θα πρέπει δυστυχώς να το παραδεχθούμε: Για τους εξουσιαστές, ο άνθρωπος έπαψε να είναι ο αναγκαίος και αναντικατάστατος κρίκος στην κοινωνία των ολίγων που δρομολογούν, αν όχι βάρος των συμφερόντων τους και αιτία για ακόμη πρόσθετα μέτρα εναντίον του. Θα 'πρεπε βέβαια να το φανταστούμε από τη στιγμή που η τεχνολογική εξέλιξη και η ηλεκτρονική επανάσταση δημιούργησαν ένα νέο εργασιακό τοπίο με ελάχιστο ή καθόλου ανθρώπινο εργατικό δυναμικό, όμως κανένας δεν θέλησε να αντιπαρατεθεί ανοιχτά στην υπερσυγκέντρωση μέσων παραγωγής σε λίγα χέρια, πέραν της διεκδίκησης μεγαλύτερων αποδοχών, που τώρα αποδείχθηκε ένα παντελώς ανίσχυρο όπλο.

Έτσι, αυτό που αρχικά θεωρήθηκε σαν επίτευγμα και ξαλάφρωμα του ανθρώπου από την βαριά εργασία, έγινε ένα πανίσχυρο εργαλείο στα χέρια των εξουσιαστών. Ήδη το γκρέμισμα των κατακτήσεων, μας φέρνει αντιμέτωπους με την αναπόφευκτη λαίλαπα, που εξευτελίζει, εξουθενώνει και τελικά μας υποδουλώνει, φέρνοντας την κοινωνία μας πάρα πολλά χρόνια πίσω και μάλιστα χωρίς κάποιο σοβαρό λόγο!

Οι αντιρρήσεις της Αριστεράς, παρότι προς την σωστή κατεύθυνση, δεν μπόρεσαν να νικήσουν τα μεγάλα συμφέροντα, παραμένοντας τελικά, παρά τις επαναστατικές διακηρύξεις, ένας «έντιμος» διεκδικητής της εξουσίας, που όμως δεν μπόρεσε να την δικαιολογήσει και πολύ περισσότερο να πείσει. Έτσι αποδυναμωμένη και ηθελημένα απομονωμένη, αρκέσθηκε σε επισημάνσεις και επικρίσεις που κανένας δεν κατάλαβε, ενώ φάνηκε να το επεδίωκε(;) κιόλας. Μοιραία λοιπόν τα όνειρα και οι ελπίδες εκατομμυρίων ανθρώπων φυλλορροούν, αφού κι' εδώ τα μικροκομματικά οφέλη φαντάζουν ανίκητα και αδιαπραγμάτευτα...

Πριν λίγες βδομάδες, σε δύο διαφορετικά σημεία του πλανήτη, στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, δύο από τα τσιράκια του συστήματος, Ομπάμα και Σόιμπλε, αναφέρθηκαν με σαφέστατους όσο και απαξιωτικούς υπαινιγμούς, με πολλούς αποδέκτες, κατά των ανθρώπων και των ελευθεριών τους.

Ο Ομπάμα στην Αμερική είπε: «Εμείς και η Αγγλία θα συνεχίσουμε να βοηθούμε την μετριοπαθή αντιπολίτευση της Συρίας», ενώ ο Σόιμπλε, φαινομενικά αστειευόμενος, ανέφερε: «Απαντώ μόνο σε ερωτήσεις στα Γερμανικά, αν δεν τα γνωρίζετε εγώ δεν φταίω!». Ουσιαστικά δηλαδή επανέλαβαν την πάγια απόφαση για την αμετακίνητη θέση τους, για την παγκοσμιοποιημένη ολοκλήρωση, τον απόλυτο δηλαδή έλεγχο των ολίγων και εκλεκτών, που φυσικά δεν δίνει καμιά πιθανότητα Ελευθερίας, Αξιοπρέπειας και Χειραφέτησης στον άνθρωπο, ειδικά τον νέο άνθρωπο που ξεκινά τη ζωή του, χωρίς κανένα δικαίωμα και καμιά ελπίδα.

Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για τις επιδιώξεις τους, που εδώ και πολλά χρόνια είναι εκφρασμένες, όμως τώρα προκλητικά, αλαζονικά και ιταμά τις προβάλουν με κάθε πρόσφορο τρόπο και σε κάθε ευκαιρία, επιδιώκοντας κατά κύριο λόγο να αναγορεύουν τις επιλογές τους, σαν αναπόφευκτη και επιβεβλημένη φυσική συνέπεια.

Όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από μια προσπάθεια διαιώνισης του αποδεδειγμένα σάπιου συστήματος στην προσπάθειά του να κρατηθεί με κάθε τρόπο στην εξουσία, που όμως είναι στο χέρι μας και πρέπει να γκρεμίσουμε. Πώς είναι δυνατόν στην εποχή της γνώσης να μένουμε εγκλωβισμένοι σε ιδεολογήματα, φοβίες και δεισιδαιμονίες του παρελθόντος; Αν τολμήσουμε συλλογικά και μονοιασμένα, σκεπτόμενοι αυτά που μας ενώνουν, αντί της προσωπικής μας ιδιοτέλειας και του κομματικού οπαδισμού, μπορούμε να ατενίσουμε το μέλλον με αισιοδοξία, πετώντας στα σκουπίδια το παλιό και, όπως αποδεικνύεται, απάνθρωπο σύστημα του παρελθόντος που τίποτα δεν έχει πια να προσφέρει...

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Ο Δ. Καζάκης για τους "νομάδες" του πλούτου και της φτώχειας

kazakis-1 copy
Ακόμη και σήμερα στο απόγειο της οικονομικής τρομοκρατίας και επιβολής, τη στιγμή της πιο πρωτόγνωρης συγκαλυμμένης δικτατορίας, υπάρχουν φωνές που λένε αλήθειες. Η μόνη διαφορά είναι πως αυτές οι…

Επίδειξη πυγμής και αυταρχισμού

mpogiopoulosi144
Είδατε τι θα πάθετε;Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος Καθόλου τυχαία και καθόλου «απερίσκεπτη» δεν ήταν η κίνηση της κυβέρνησης να δώσει στη δημοσιότητα τις φωτογραφίες με εμφανή τα σημάδια της κακοποίησης…

Διαβάστε επίσης

ikesia-1
Μαϊ 21, 2017

Ελλάδα, οι σκλάβοι εκλιπαρούν

Τα πρόβατα πηγαίνουν για σφάξιμο και δε λένε τίποτα, δεν ελπίζουν τίποτα. Αλλά τουλάχιστον δε ψηφίζουν τον χασάπη που τα σκοτώνει ούτε τον αστό που τα τρώει. Κόμης Μιραμπώ, 1749-1791, Γάλλος…
suria-2
Μαρ 20, 2018

Ο ασφυκτικός εναγκαλισμός της Συρίας…

Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς. Και τους μεν θεούς έδειξε, τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε, τους δε ελευθέρους. Ηράκλειτος Η προαιώνια αυτή ρήση του Ηράκλειτου…
dikomatismos-3
Αυγ 03, 2019

Ο Κυριάκος νικητής και ο Τσίπρας υπερήφανος

Του δικομματισμού το ανάγνωσμα πρόσχωμεν Όπως ήταν προαποφασισμένο και κατά τις δημοσκοπήσεις αναμενόμενο, ο Κυριάκος υπερίσχυσε κατά κράτος στις τελευταίες εκλογές. Αυτό συνέβη ύστερα από την…
patrida-2
Ιαν 26, 2018

Από τη Μακεδονία στην ιστορία

Ουδέν αρ’ ην φίλτερον άλλο πατρίς. Θέογνις, 6ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής Τελικά θα συμβεί αυτό που επέλεξαν τα μεγάλα συμφέροντα. Σ’ αυτή άλλωστε τη λογική είχαν συντρέξει και όλες οι…
dini-1
Μαρ 26, 2017

Στη δίνη της πιο βίαιης υποβάθμισης κράτους

Βέλτιον θανείν άπαξ ή διά βίου τρέμειν. Αίσωπος Οι περισσότεροι από αυτούς που ακούσαμε, προ ΔΝΤ, την σχεδιασμένη διαρροή των «ντελάληδων», ότι δηλαδή θα ‘πρεπε να εναρμονισθούμε οικονομικά με τους…
eleftheria-1
Σεπ 17, 2017

Όχι, τώρα δεν μασάμε…

Όταν ένας λαός είναι σε επιτροπεία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να είναι ελεύθερος Ήδη πλησιάζουμε το 2018, δέκα χρόνια δηλαδή από τότε, που η παγκόσμια οικονομική κρίση έμπαινε στη ζωή μας και που…
aristotele-1
Φεβ 17, 2018

NOVARTIS, Άλλη μια … «κάθαρση» χωρίς ουσία

«…Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ εταίρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους…
diazigio-1
Ιαν 19, 2019

Διαζύγιο στο προτεκτοράτο

Μικρόν κακόν, μέγα αγαθόν Έγινε κι αυτό. Ο πολυαναμενόμενος χωρισμός των ομονοούντων ολοκληρώθηκε στην συμφωνία των Πρεσπών. Βαθιά συγκινημένοι και οι δύο έχυσαν δάκρυα απέραντης συγκίνησης για την…
protomagia-1
Μαϊ 01, 2019

Στο περιθώριο της «αριστερής» πρωτομαγιάς

ἥλιος γὰρ οὐχ ὑπερβήσεται μέτρα· εἰ δὲ μή, Ἐρινύες μιν Δίκης ἐπίκουροι ἐξευρήσουσιν. Ηράκλειτος ο Εφέσιος Ενδεχομένως είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό, πως σε έναν ακραιφνή βασιλικό, τον Γεώργιο…
sklavia-1 copy copy
Δεκ 17, 2018

Η ελληνική χρεωκοπία (Το κατά ΓΑΠ ευαγγέλιο)

Τα δάνεια δούλους τους ελευθέρους ποιεί. Μένανδρος, 4ος αιώνας π.Χ. Με τα πολλά στις αγορές και με τα λιγότερα χρεωκοπημένοι… Παραλογισμός, ασυδοσία των αγορών, ή αδυναμία πολιτικών; Ό,τι κι αν πεις…