Εκτύπωση

Στη λοταρία της επιβίωσης…

Κατηγορία: Πολιτική

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 0.00 (0 Ψήφοι)

Στη λοταρία της επιβίωσης…Δίχως υπερβολή, είναι ζήτημα χρόνου να συμβιβαστούμε με την άποψη μιας επιβεβλημένης επαιτείας! Όχι πως αυτό γίνεται πρώτη φορά, ή προηγούμενα η εργασία δεν ήταν ένα αμφιλεγόμενο δικαίωμα, όμως υπήρχε η ψευδαίσθηση της αναγκαιότητας, της κοινωνικής προσφοράς και του δικαιώματος, έστω στα χαρτιά μόνο.
 
Αν σκεφτείς μάλιστα την σημασία της επιβολής τεκμηρίου επί των ανηλίκων παιδιών, θα αντιληφθείς ότι η ανθρώπινη ζωή σταδιακά απαξιώνεται και μετατρέπεται σε προϊόν εμπορεύσιμο, διαπραγματεύσιμο και ασήμαντο. Το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης όμως ήταν ακαταμάχητο και σε συνδυασμό με τη δική μας μαλθακότητα και την ακατάσχετη βουλιμία μας για χρήμα, ήταν καταλυτικό. Αν μάλιστα προσθέσεις την ανάπτυξη της τεχνολογίας που κόβει χέρια εργαζομένων, τι άλλο θέλεις; Πόσο μάλλον όταν έχεις επαναπαυθεί στα λόγια των ειδημόνων, των εχόντων και κατεχόντων, για ελάφρυνση των εργαζομένων που δήθεν θα 'φερνε η εξέλιξη των μηχανών.
 
Τώρα όλα καταργήθηκαν δια μιας, οι υποσχέσεις ξεχάστηκαν, μόνο υποχρεώσεις αναδύθηκαν και μάλιστα χωρίς αντίκρισμα. Αυτή είναι και η αδυσώπητη αλήθεια γι αυτούς που εκμεταλλεύονται με την πιο απόλυτη ιδιοτέλεια τον πλούτο της γης, ενώ παράλληλα ελέγχουν τη μοίρα των ανθρώπων. Αλλά και για τους εργαζόμενους, που κι αν κάποτε προσεγγίζουν την πραγματικότητα, αδυνατούν τελικά να δρομολογήσουν δράσεις ελευθερίας, αφού πάντα παραμένουν δέσμιοι κάποιων ουτοπικών συγκυριών και συναισθηματικών αιτιάσεων.
 
Η “άλωση” έχει πάψει  προ πολλού να είναι μια αμιγώς πολεμική επιχείρηση, άλλωστε δεν ήταν εξαρχής. Στην πραγματικότητα η απληστία του ανθρώπου για απόκτηση αγαθών και κατάκτηση κάθε ορατού και αόρατου κόσμου, είναι κάτι που τελικά γίνεται μπούμερανγκ και καταδυναστεύει αδιακρίτως τις ζωές, άπληστων και ταπεινών. Εδώ το παραμύθι του προπατορικού αμαρτήματος συναντά την πιστή εφαρμογή του,  σαν υπενθύμιση αμνησίας, ιδιοτέλειας και αλαζονείας, που εκ γενετής μας διακατέχει.
 
Επιμένοντας να ενεργούμε ανορθόδοξα, αναζητούμε δήθεν τους ενόχους που θα σηκώσουν το φορτίο της βλακείας μας. Στην πραγματικότητα, κατασκευάζοντας ενόχους νομίζουμε πως ξεφεύγουμε από την συγκινησιακή πανούκλα που κουβαλάμε, μέσα απ το αποδεκτό σύστημα  αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας και αδικίας, με την κρυφή ελπίδα πως κάποια στιγμή θα ωφελήσει και εμάς τους ίδιους.
 
Έτσι απλά φτάσαμε ως εδώ. Αποτελεί όμως απλά φυσική κατάληξη η προκλητική ευμάρεια όλο και λιγότερων ανθρώπων, η  απόλυτη και θεσμοθετημένη ανεργία των πολλών και η εργασιακή σκλαβιά των ολίγων, οι οποίοι κατά κοινή ομολογία θεωρούνται και τυχεροί που εργάζονται, έστω και χωρίς δικαιώματα ή αμοιβή;
 
Ουσιαστικά, νομιμοποιήσαμε με συνοπτικές διαδικασίες την εξουσία (και ας χτυπιόμαστε και ας επιμένουμε περί του αντιθέτου), που με σαρδόνιο χαμόγελο και περισσή αλαζονεία θα έρθει ευθύς αμέσως να διαλαλήσει την αμέριστη και αδιαφιλονίκητη συμπαράσταση της σιωπηρής πλειοψηφίας στις... “δημοκρατικές” επιλογές της!

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

Ξεκαθαρίζει το τοπίο, στο στόχαστρο τα ακίνητα

spitia-1
Το τοπίο ξεκαθαρίζει ακόμη και για τους πιο αδιάβαστους και αδιάφορους. Οι υπέρογκοι φόροι που προετοιμάζονται πολύ σύντομα θα εκπλήξουν δυσάρεστα και τον πιο αισιόδοξο. Αυτόν δηλαδή που νόμιζε, πως…

Η πιο μαύρη σελίδα της νεότερης ιστορίας μας

Kastelorizo1 copy copy
Σήμερα έχουμε... «επέτειο»! Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε πριν από τρία χρόνια, στις 23 Απρίλη του 2010. Ηταν τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της χώρας, από το Καστελόριζο, επιλέγοντας…

Διαβάστε επίσης

aristotele-1
Φεβ 17, 2018

NOVARTIS, Άλλη μια … «κάθαρση» χωρίς ουσία

«…Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ εταίρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους…
emfia
Σεπ 11, 2016

Η επιβολή του ΕΝ.Φ.Ι.Α.

Μετά το 1821 παρελαύνουμε πανηγυρίζοντας για την απαλλαγή μας από τον Τουρκικό ζυγό. Πράγματι οι Τούρκοι δεν κάνουν κουμάντο πια εδώ, όμως η νομοτέλεια της επανάληψης φαίνεται ότι είναι περισσότερο…
Αραβική Άνοιξη-2
Δεκ 23, 2016

Η Αραβική Άνοιξη

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που πρωτοακούσαμε για την "Αραβική Άνοιξη", όμως δεν καταλάβαμε ακόμη την διαφορά από το παρελθόν. Παρακολουθώντας μάλιστα τα τεκταινόμενα στη Συρία…
skopiano-1
Ιαν 15, 2018

Δυο ιστορίες με παρελθόν και μέλλον

Όταν ένας λαός δεν τολμά να υπερασπιστεί τη γλώσσα του, είναι έτοιμος πια για τη σκλαβιά. Remy de Gourmont, 1858-1915, Γάλλος ποιητής Τίποτα δεν άρχισε σήμερα και δεν θα τελειώσει αύριο. Απλά σήμερα,…
monsanto bayer-1
Νοε 22, 2016

Όλο και πιο κοντά στην Ευρώπη τα μεταλλαγμένα

Η Monsanto στην κορωνίδα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων Δυστυχώς η αλήθεια δεν είναι πάντα προφανής. Ο Γκαίμπελς θα έμοιαζε νάνος μπροστά στα επίπεδα της σημερινής προπαγάνδας. Ήδη τα κοράκια κρώζουν πάνω…
usa-politik-1 copy
Ιαν 21, 2017

Οι εξομολογήσεις του εγκληματία Τζον Κέρι

Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία για τα τεράστια συμφέροντα που κρύβονται πίσω από την επονομαζόμενη "Αραβική άνοιξη" και τις εκτιμήσεις μας σχετικά με τις ανίερες συμμαχίες που ισοπεδώνουν χώρες,…
capitalism n copy
Φεβ 17, 2017

Καπιταλισμός – Ελλάδα - Συρία και στο βάθος η ΣΙΑ

Δεν είναι ούτε πρωτάκουστο ούτε άγνωστο αλλά πρέπει να το ‘χουμε κατά νου πάντα και να μην εφησυχάζουμε, γιατί όσο κι’ αν τα πράγματα φαίνονται ανέφελα, άλλο τόσο μπορεί να είναι επικίνδυνα…
Η παγκόσμια «νέα τάξη πραγμάτων» στο απόγειο της δύναμής της
Σεπ 26, 2016

Η παγκόσμια «νέα τάξη πραγμάτων» στο απόγειο της δύναμής της

Οι τρόποι επιβολής της εξουσίας είναι δύο: μέσω του πολέμου και μέσω του χρήματος. Ανέκαθεν, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες, χρησιμοποιούνταν και οι δύο. Είναι πολύ φανερό πια ότι τα πάντα…
MME-1
Σεπ 12, 2016

Το άγιον τοις κυσί

Πάντα, ή σχεδόν πάντα υπάρχει μια αιτία που αναγκάζει το κάθε ένα από εμάς ή όλους μαζί να ανοίξουμε έναν καινούργιο δρόμο ώστε να διευκολύνουμε την εξέλιξη των πραγμάτων ωφελιμότερα. Αυτό πάντα, ή…
ikesia-1
Μαϊ 21, 2017

Ελλάδα, οι σκλάβοι εκλιπαρούν

Τα πρόβατα πηγαίνουν για σφάξιμο και δε λένε τίποτα, δεν ελπίζουν τίποτα. Αλλά τουλάχιστον δε ψηφίζουν τον χασάπη που τα σκοτώνει ούτε τον αστό που τα τρώει. Κόμης Μιραμπώ, 1749-1791, Γάλλος…